Ὁ Ἑβραῖος ποὺ ἤθελε νὰ γίνει Χριστιανὸς

Ὁ Ἑβραῖος ποὺ ἤθελε νὰ γίνει Χριστιανὸς

(ἀληθινὴ ἱστορία)

Ἕνας Ἑβραῖος, ἀποφάσισε νὰ γίνει χριστιανὸς καὶ θέλησε νὰ ἐξετάσει τὶς ἐκδοχὲς τοῦ χριστιανισμοῦ γιὰ νὰ ἐπιλέξει.

Βρίσκει, λοιπὸν, ἕναν ὀρθόδοξο, ἕναν προτεστάντη κι ἕναν παπικό. Τοὺς λέει τὶς προθέσεις του κι ἐκεῖνοι συμφωνοῦν νὰ τὸν "ξεναγήσουν" στὶς ἐκκλησίες τους.

Πάει ὁ Ἑβραῖος μὲ τὸν προτεστάντη μιὰ Κυριακή, μπαίνει στὸ ναὸ καὶ βλέπει τοὺς ἀνθρώπους τακτοποιημένους μὲ τὰ καλά τους ροῦχα, ὁ καθένας στὸ κάθισμά του, μπροστὰ ἀπὸ τὸν κάθε πιστὸ μιὰ Καινὴ Διαθήκη, ἡ χορωδία νὰ λέει τοὺς ὕμνους ἁρμονικά, τὰ πάντα νὰ λάμπουν ἀπὸ καθαριότητα καὶ μετὰ τὸ τέλος ὅλοι τοῦ φερθῆκαν εὐγενικὰ μὲ πολὺ καλοὺς τρόπους.

Τὴν ἑπόμενη Κυριακή, συνεννοήθηκε μὲ τὸν παπικὸ νὰ πάει στὸ δικό του ναό. Μπαίνει μέσα, πλένει τὰ χέρια, ρίχνει τὸ κέρμα ν’ ἀνάψει τὸ λαμπάκι ἀντὶ γιὰ κερὶ καὶ κάθεται. Οὔτε ἐκεῖ ὄρθιοι, ὅλοι στὰ καθίσματά τους μὲ τάξη καὶ ἁρμονία. Ἄκουσε καὶ τὴν ἐγκύκλιο τοῦ Πάπα, εἶδε καὶ τὶς φωτογραφίες του ποὺ δέσποζαν ἀκόμα καὶ ἐντός τοῦ ναοῦ. Πέρασε ἡ ὥρα, τέλειωσε ἡ λειτουργία, τὸν καλοδεχθῆκαν, τὸν κέρασαν κι ἔφυγε.

Τὴν τρίτη Κυριακή, κανόνισε νὰ πάει στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία. Μπαίνει μέσα καὶ βλέπει ἄλλους νὰ μιλᾶνε μεταξύ τους, πολλοὺς ὄρθιους γιατί δὲν ἔφθαναν τὰ καθίσματα, τὴ νεωκόρο νὰ μαλώνει μὲ μιὰ κυρία γιατί τῆς ἔσβησε γρήγορα τὸ κερὶ ποὺ ἄναψε, ἄκουγε τὰ μωρὰ νὰ τσιρίζουν καὶ νὰ μὴ τὰ παρατηρεῖ κανείς, ὁ παπὰς νὰ φωνάζει στὸν ψάλτη νὰ τελειώσει τὰ τεριρὲμ κ.λπ.

Μόλις τελείωσε ἡ λειτουργία, ἄρχισαν καὶ τὰ μνημόσυνα, ὅπου ἄλλοι ἔβγαιναν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία κι ἄλλοι ἔμπαιναν μὲ θόρυβο, ἀταξία καὶ φασαρία…

Ὁ ὀρθόδοξος, ἀπογοητεύτηκε ἀπὸ τὴν εἰκόνα ποὺ εἶδε ὁ προσήλυτος Ἑβραῖος.

Τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα συναντήθηκαν ὅλοι γιὰ νὰ μάθουν τί ἀποφάσισε ὁ Ἑβραῖος. Ὅταν βρεθῆκαν ὅλοι μαζί, τοὺς λέει:

-Στὴν προτεσταντικὴ ἐκκλησία, εἶδα μεγάλη τάξη καὶ εὐγένεια. Στὴν παπική, εἶδα μεγάλη ἀφοσίωση στὸν πνευματικό σας ἀρχηγὸ καὶ τὶς ὁδηγίες τοῦ ἱερέα σας. Στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία, εἶδα τέτοιο μπάχαλο ποὺ δὲν τὸ περίμενα!!!

Ὁ ὀρθόδοξος, σκυθρώπιασε ἀπογοητευμένος, ἐνῶ οἱ ἄλλοι δύο ἀναθάρρησαν.

Καὶ καταλήγει ὁ Ἑβραῖος:

-Θὰ γίνω ὀρθόδοξος!!!

-Μά, πῶς; ἀναρωτιοῦνται οἱ ἄλλοι.

-Ἀκοῦστε, λέει ὁ Ἑβραῖος. Τὰ δικά σας, δικαιολογοῦνται μὲ τὴν τάξη ποὺ ἔχει ὁ ἕνας καὶ τὴν πειθαρχία ποὺ ἔχει ὁ ἄλλος. Τοῦτο ἐδῶ (καὶ δείχνει τὸν ὀρθόδοξο), δὲν δικαιολογεῖται ἀλλιῶς. Μὲ τέτοιο μπάχαλο, μόνο ἂν ἔχεις τὸν Θεὸ μαζί σου διατηρεῖσαι 2000 χρόνια!

Τα εκατομμύρια δεν του πρόσφεραν ευτυχία, γι’ αυτό και τα … χάρισε !!!

Τα εκατομμύρια δεν του πρόσφεραν ευτυχία, γι’ αυτό και τα … χάρισε!!!

Του Ανδρέα Κατσούλη για το ethnos.gr

Μια πράξη φιλανθρωπίας τεράστιου βεληνεκούς αποτελεί αναμφισβήτητα μια εικόνα σπάνιας ομορφιάς, για να είναι αληθινή.

Ωστόσο για τον 49χρονο Αυστριακό εκατομμυριούχο επιχειρηματία, Καρλ Ράμπεντερ, υπήρξε μια απόφαση ζωής, η οποία του επεφύλασσε την «αποκωδικοποίηση» του υπαρξιακού γρίφου της αληθινής ευτυχίας.

Ήταν πριν από περίπου μία διετία, όταν ο Ράμπεντερ αποφάσισε να προσφέρει τα πλούτη και την πλειονότητα των υπαρχόντων του σε όσους τα είχαν πραγματικά ανάγκη και να επιλέξει για τον ίδιο μια λιτή ζωή, στρέφοντας την πλάτη του σε κάθε μη απολύτως χρειώδες υλικό αγαθό.

Σήμερα διαβιεί σε ένα μικρό προκατασκευασμένο ξύλινο σπίτι, προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως σύμβουλος επιχειρήσεων, με τις μηνιαίες αποδοχές του να υπερβαίνουν μόλις τα 1.200 ευρώ…

«Θέλω να μην έχω τίποτα»

Το εναρκτήριο «λάκτισμα» του φιλανθρωπικού αγώνα του δόθηκε το 2009, όταν έκανε γνωστή μέσω του Διαδικτύου την απόφασή του για τη διεξαγωγή κλήρωσης, με «έπαθλο» την πολυτελή εξοχική κατοικία του στο Τιρόλο, στους πρόποδες των Άλπεων, συνολικού εμβαδού 320 τ.μ., με τη συνολική έκταση του οικοπέδου να αγγίζει τα 17 εκτάρια…

Τα εισπραχθέντα χρήματα, ήτοι σχεδόν 2,2 εκατομμύρια ευρώ, προσφέρθηκαν από τον Ράμπεντερ στο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ίδρυμά του, που δραστηριοποιείται στις χώρες του Τρίτου Κόσμου και της Λατινικής Αμερικής, φροντίζοντας για την εξασφάλιση μικρομεσαίων δανείων σε φτωχούς των οποίων τις αιτήσεις για δάνεια ή άλλου είδους χρηματικές πιστώσεις απορρίπτονταν από τις τράπεζες.

Το επόμενο βήμα του ήταν να πουλήσει την επιχείρησή του, τη λιμουζίνα, το πολυτελές αγωνιστικό αυτοκίνητό του, έξι ιστιοφόρα σκάφη αλλά και το ιδιωτικό αεροσκάφος του.

«Θέλω στο τέλος να μη μου μείνει τίποτα», είχε δηλώσει τον Φεβρουάριο του 2010 ο Ράμπεντερ, συμπληρώνοντας ότι «το χρήμα είναι αντιπαραγωγικό, αποτελώντας τροχοπέδη για την ανθρώπινη ευτυχία»…

Διατηρώντας μια βιοτεχνία ειδών χειροτεχνίας και οικιακής εσωτερικής διακόσμησης, ο Αυστριακός πρώην εκατομμυριούχος «έβγαλε» τα πρώτα εκατομμύριά του από την επιχείρησή του σε ηλικία μόλις 32 ετών, απασχολώντας περισσότερους από 400 εργαζομένους.

«Πίστευα επί χρόνια ότι όσο περισσότερα χρήματα και μεγαλύτερη πολυτέλεια αποκτάς τόσο πιο ευτυχισμένος γίνεσαι. Κατάγομαι από μια πολύ φτωχή οικογένεια, της οποίας ο βασικός κανόνας συνίστατο στην πεποίθηση ότι πρέπει να εργαζόμαστε όσο το δυνατόν πιο σκληρά, προκειμένου να κατέχουμε όλο και περισσότερα υλικά αγαθά. Αυτό τον κανόνα ακολουθούσα επί χρόνια«, τόνιζε πριν από μία διετία στην «Telegraph» ο Ράμπεντερ. Ωστόσο, περνώντας ο καιρός, άρχισαν να φυτεύονται οι πρώτοι σπόροι αμφιβολίας.

«Είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσα σαν σκλάβος να αποκτήσω πράγματα, τα οποία όχι μόνο δεν είχα ανάγκη αλλά και πραγματικά δεν ήθελα», επισημαίνει ο Ράμπεντερ.

Το σημείο ”0”

Υπεύθυνο για τη αλλαγή της στάσης και της θεώρησής του απέναντι στα καθημερινά δρώμενα και εν γένει στη ζωή του θεωρείται ένα υπερπολυτελές ταξίδι αναψυχής στη Χαβάη, όπου δαπάνησε, όπως ο ίδιος τονίζει, τόσα χρήματα όσα μπορούν να ξοδευτούν από κάποιον που… δεν ξέρει τι έχει.

Ωστόσο ένιωθε ότι αυτά που βίωνε δεν ήταν αληθινά, ότι έμοιαζαν με ψευδαίσθηση και αυτός δεν ήταν παρά ένας ηθοποιός που έπαιζε τον ρόλο του.

Τώρα ζει σε λυόμενο. Το σαλέ βγήκε στη λοταρία.

Το 2009 ο Ράμπεντερ έστησε μία Διαδικτυακή λοταρία με «έπαθλο» την πολυτελή εξοχική κατοικία του στο Τιρόλο, στους πρόποδες των Άλπεων, συνολικού εμβαδού 320 τ.μ., με τη συνολική έκταση του οικοπέδου να αγγίζει τα 17 εκτάρια… Η τιμή αγοράς ενός λαχνού ορίστηκε από τον ίδιο στα 99 ευρώ και η ημερομηνία λήξης συμμετοχής η 28η Μαρτίου του 2010.

Ο αριθμός των λαχνών που διατέθηκαν ανήλθε στις 21.999 και η μεγάλη τυχερή ήταν μια Βαυαρή ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος βιολογικών προϊόντων, η οποία έκτοτε απολαμβάνει μια όαση ηρεμίας σε μια σχεδόν άβατη περιοχή, απολαμβάνοντας κάθε είδους πολυτελείς ανέσεις.

Σήμερα ο Ράμπεντερ ζει σε ένα προκατασκευασμένο σπίτι «ελεύθερος και αλαφρωμένος», όπως επισημαίνει απολαμβάνοντας τον ήλιο και τον καθαρό αέρα. Η φύση, όπως τονίζει τον αποζημιώνουν με μια απαράμιλλη ρεαλιστική αίσθηση ευεξίας και αληθινής ευτυχίας.

«Τα υλικά αγαθά δεν παίζουν τον παραμικρό ρόλο, νιώθω πολύ καλύτερα επειδή βιώνω μόνο αυτά που θα έπρεπε εξαρχής να βιώνω. Ένιωθα επί 20 χρόνια ότι αυτή η ζωή δεν μου πήγαινε», τόνισε προ ημερών στην ηλεκτρονική έκδοση του «Spiegel», αναφερόμενος σε αυτά τα χρόνια που άφησε να περάσουν χαμένα.

Πηγή: http://imverias.blogspot.com/2011/12/blog-post_22.html

Μία παραβολικὴ ἱστορία: "Κάποτε ὁ διάβολος..."

Μία παραβολικὴ ἱστορία: "Κάποτε ὁ διάβολος..."

Κάποτε ὁ διάβολος κάλεσε μιὰ παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στὴν ἐναρκτήρια ὁμιλία του, ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, εἶπε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

- Δὲν μποροῦμε νὰ ἐμποδίσουμε τοὺς Χριστιανοὺς νὰ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία.

Δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ γνωρίζουν τὴν Ἀλήθεια.

Δὲν μποροῦμε οὔτε ἀκόμα καὶ νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ ἔχουν μιὰ ζωντανὴ καὶ στενὴ σχέση μὲ τὸν Σωτήρα τους.

Ἅπαξ καὶ ἀποκτήσουν αὐτὴν τὴ σύνδεση μὲ τὸν Ἰησοῦ, ἐμεῖς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

...Ἔτσι, τὸ μόνο ποὺ μᾶς μένει εἶναι νὰ τοὺς κλέψουμε τὸ χρόνο τους.

Ἃς πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία, δὲν πειράζει· ἃς ἔχουν ἐκεῖ τὶς συνεστιάσεις τους κι ὅλα τα ὑπόλοιπα.

Ἃς ἔχουν ἔργο καὶ δράση. Μόνο νὰ μὴν ἔχουν χρόνο νὰ ἀναπτύξουν αὐτὴ τὴ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ.

...Νὰ τί θέλω ἀπό σᾶς: Ἀποσπάστε τους τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὸν Σωτήρα τους καὶ ἐμποδίστε τους ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχουν θερμὴ καὶ στενὴ σχέση μαζί Του ὅλη μέρα. Ἃς τοὺς παρασύρουμε σὲ μιὰ χαλαρὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ· τυπικὴ σχέση, χωρὶς γνήσια πίστη καὶ ἀγάπη γι’ Αὐτόν.

- Πῶς θὰ τὸ κάνουμε αὐτό; ρώτησαν τότε οἱ δαίμονες.

- Βάλτε τους νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ δευτερεύοντα θέματα καὶ βρεῖτε τρόπους ἀμέτρητους νὰ κρατᾶτε ἀπασχολημένο τὸ μυαλό τους, ἀπάντησε.

Βάλτε μέσα τους τὸν πειρασμὸ νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν καὶ νὰ δανείζονται χρεώνοντας τὶς κάρτες τους.

Πεῖστε τὶς γυναῖκες τους νὰ πᾶνε νὰ δουλεύουν πολλὲς ὧρες ἐκτὸς σπιτιοῦ καὶ τοὺς ἄνδρες νὰ δουλεύουν 6-7 μέρες τὴν ἑβδομάδα, 10-12 ὧρες τὴν ἡμέρα, ἔτσι ὥστε νὰ μποροῦν νὰ ἀνταπεξέλθουν στὶς ἀνάγκες τοῦ τρόπου ζωῆς τους.

Ἐμποδίστε τους νὰ ξοδεύουν χρόνο μὲ τὰ παιδιά τους. Ἔτσι, καθὼς θὰ διασπᾶται ἡ οἰκογένειά τους, σύντομά το σπίτι δὲν θὰ ἀποτελεῖ πιὰ γιὰ αὐτοὺς καταφύγιο ἀπὸ τὴν πίεση τῆς δουλειᾶς τους.

Κρατᾶτε πάντα το μυαλὸ τόσο γεμάτο μὲ ἐρεθίσματα ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀκούσουν τὴ σιγανὴ καὶ ἁπαλὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ.

1. Βάλτε τους νὰ παίζουν τὸ ραδιόφωνο καὶ τὸ κασετόφωνο ὅποτε ὁδηγοῦν.

2. Φροντίστε νὰ ἔχουν συνεχῶς ἀνοιχτὰ στὸ σπίτι τους τὰ CD, τὸ βίντεο, τὴν τηλεόραση καὶ τοὺς ὑπολογιστές.

3. Βάλτε σὲ κάθε κατάστημα κι’ ἑστιατόριο ποὺ μπαίνουν, μουσικὴ ποὺ νὰ παίζει ἀσταμάτητα. Αὐτὸ θὰ συννεφιάζει τὸ μυαλό τους καὶ θὰ ἀδυνατίζει τὴν κοινωνία τους μὲ τὸν Χριστὸ μέσῳ τῆς προσευχῆς.

4. Γεμίστε τὰ τραπέζια τους μὲ περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες. Κάντε τους ὑπερκαταναλωτικὰ ὄντα· νὰ ἀγοράζουν, νὰ ξοδεύουν χωρὶς νὰ ἔχουν τίποτα ἀπὸ αὐτὰ πραγματικὰ ἀνάγκη. Νὰ ἀσχολοῦνται μὲ πολλά, νὰ ταλαιπωροῦνται καὶ νὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

5. Σφυροκοπᾶτε τὰ μυαλὰ τους ἀκατάπαυστα μὲ εἰδήσεις ὅλο το 24ωρο.

6. Γεμίστε τοὺς δρόμους μὲ διαφημιστικὲς ἀφίσες, ὥστε νὰ μὴν τοὺς ἀφήνετε στιγμὴ σὲ ἡσυχία ὅσο ὁδηγοῦν ἢ περπατοῦν.

7. Πλημμυρίστε τὰ γραμματοκιβώτιά τους μὲ ἄχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερῶν παιχνιδιῶν καὶ κάθε τί ποὺ προάγει ψεύτικες ἐλπίδες εὐημερίας.

8. Βάλτε κοκκαλιάρικα μοντέλα στὰ ἐξώφυλλα τῶν περιοδικῶν καὶ στὴν τηλεόραση, ὥστε οἱ ἄνδρες νὰ θεωροῦν αὐτὰ ὡς πρότυπα ὀμορφιᾶς καὶ νὰ μὴν ἱκανοποιοῦνται μὲ τὴν ἐμφάνιση τῆς γυναίκας τους.

9. Δῶστε κούραση στὶς συζύγους, ὥστε τὰ βράδια νὰ μὴν εἶναι σὲ θέση νὰ χαροῦν σὰν ζευγάρια μὲ τοὺς ἄνδρες τους. Δῶστε τους πονοκεφάλους, ὥστε οἱ ἄνδρες νὰ ἔχουν παράπονα, πικρίες καὶ νὰ ἀρχίσουν νὰ ψάχνουν ἀλλοῦ γιὰ εὐχαρίστηση. Αὐτὸ θὰ διαλύσει γρήγορα τὶς οἰκογένειες.

10. Διαφημίστε τὸν Ἅϊ Βασίλη ὥστε νὰ κλέψετε τὴν προσοχὴ τῶν παιδιῶν ἀπὸ τὸ ἀληθινὸ νόημα τῶν Χριστουγέννων.

11. Τὸ Πάσχα διαδῶστε τὰ κουνελάκια καὶ τὰ κόκκινα αὐγὰ στὴ θέση τοῦ μηνύματος τῆς Ἀνάστασης καὶ προπαγανδίστε ὑπὲρ τῆς νίκης τῆς ἁμαρτίας.

12. Ἀκόμα καὶ στὴ διασκέδασή τους φέρτε τους στὰ ἄκρα. Ὅταν γυρίζουν ἀπὸ διακοπὲς νὰ εἶναι πτῶμα στὴν κούραση καὶ νὰ ἔχουν μετανιώσει γιὰ τὶς ἐπιλογές τους.

13. Μὴν τοὺς ἀφήνετε νὰ βγαίνουν στὴ φύση καὶ νὰ παρατηροῦν ὅ,τι ὁ Θεὸς ἔφτιαξε.

14. Ἀντὶ γιὰ αὐτό, στέλνετέ τους σὲ λούνα πάρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους καὶ κονσέρτα.

15. Κρατᾶτε τους πάντα ὑπεραπασχολημένους. Νὰ μὴ σκέφτονται, νὰ μὴν ἀναζητοῦν, νὰ μὴ προβληματίζονται.

16. Καὶ ὅταν συναντῶνται γιὰ πνευματικὴ συντροφιὰ μὲ ἄλλους πιστούς, κάντε ὥστε νὰ φεύγουν ἀπὸ ‘κεῖ μὲ διαταραγμένη συνείδηση.

17. Δῶστε τους νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τόσους πολλοὺς “καλοὺς” στόχους, ποὺ νὰ μὴν ἔχουν χρόνο οὔτε ἀνάγκη νὰ ἐκζητήσουν τὴ δύναμη τοῦ Ἰησοῦ στὴ ζωή τους.

18. Σύντομα, θὰ δουλεύουν ἀσταμάτητα γιὰ αὐτὸν τὸν “καλὸ” σκοπό, ποὺ ὅμως ὁ Θεὸς δὲν τοὺς ἀνέθεσε, θυσιάζοντας τὴν ὑγεία τους καὶ τὴν οἰκογένειά τους σ’ αὐτὸν, μὲ μεγάλη πιθανότητα νὰ τὰ χάσουν καὶ τὰ δύο.

Θὰ δουλέψει σίγουρα τὸ σχέδιο αὐτό»!

Καὶ οἱ δαίμονες ἔτρεξαν γρήγορα νὰ βάλουν σὲ ἐφαρμογὴ ὅλα αὐτά, ὥστε οἱ Χριστιανοὶ νὰ μὴν ἔχουν χρόνο γιὰ τὸν Σωτήρα τους Ἰησοῦ Χριστό…

Πηγή: http://opougis.blogspot.com/2011/12/blog-post_9553.html

Πάντα τρίτος !!!

Πάντα τρίτος !!!

Ενός πιτσιρίκου μαθητή, εσωτερικού σε κάποιο σχολείο, είχαν τελειώσει οι διακοπές του και στο τρένο που θα τον έφερνε στο σχολείο, ήταν η μητέρα του για να τον αποχαιρετήσει. Δίπλα του, καθόταν ένας άλλος πιτσιρίκος, συμμαθητής του και φίλος του.

Μόλις το τρένο άρχισε να κυλά στις ράγες, η μητέρα του μικρού άρχισε να φωνάζει δυνατά: «Και μην ξεχνάς αυτό που σου είπα: να είσαι πάντα τρίτος». «Ναι, μητέρα», απάντησε αυτός. Ο φίλος του και συμμαθητής του, απόρησε: «Εμένα η μητέρα μου θέλει να είμαι πρώτος. Πώς συμβαίνει η δική σου μητέρα να σου ζητά να είσαι τρίτος;». Τότε, αυτός, εξήγησε το νόημα των λόγων της μητέρας του: «Τρίτος θέλει να πει, πως πρώτος πρέπει να είναι πάντα ο Θεός, δεύτερος πρέπει να είναι ο πλησίον μου και τρίτος πρέπει να είμαι εγώ». Βλέπεις, η μητέρα του ήταν πιστή χριστιανή.

Ο εγωισμός, είναι μια κατάρα, που δηλητηριάζει τη ζωή του ανθρώπου, τον κάνει δυστυχισμένο και διαρκώς τον φέρνει σε συγκρούσεις με τους άλλους. Ο εγωισμός, είναι το αντίθετο της αγάπης, είναι η «αγάπη» μόνο για το άτομό μας, είναι μια διαστρέβλωση του χαρακτήρα, μια παραφροσύνη. Μόνο όταν η αγάπη του Χριστού πλημμυρίσει την καρδιά μας, μπορούμε να αγαπάμε τον διπλανό μας σαν τον εαυτό μας, να τον νοιαζόμαστε και να τον αναγνωρίζουμε, παραμερίζοντας τον εαυτό μας και τα δικά μας.

Κύριε, καθάρισε την καρδιά μου από κάθε υπόλειμμα εγωισμού, υπερηφάνειας, αλαζονείας και κάνε με άνθρωπο απλό, ταπεινό, που να δίνω προτεραιότητα στους άλλους και να τους θεωρώ όλους υπερέχοντας.

Π η γ ή :  http://istologio.org/?p=2559

Μήνυμα στο κινητό

Μήνυμα στο κινητό

Μήνυμα του ιερέως π. Ν.Κ. στο κινητό του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου

Κυριακή 27-02-2011, ώρα 14.19

Με την ευχή σας.

Εκ των προτέρων, γνωρίζω ότι τα παρακάτω δεν πρέπει να δημοσιεύονται, αλλά ως ποιμένα μου, οφείλω να σας ενημερώσω.

Σήμερα ήμουν στη Λύρα με -5 βαθμούς και χιόνι. Στο Ναό δεν ήταν ούτε 10 άνθρωποι. Γύρω στις 8:45, άνοιξε η πόρτα και κοντοστάθηκαν 4 λαθραίοι· αδύνατοι, με βλέμμα πείνας.

Όταν κάποιοι κινήθηκαν προς το μέρος τους, διέκοψα τον Όρθρο που έψαλα στο αναλόγιο και τους φώναξα: «στο Ναό του Θεού, όλοι είναι καλοδεχούμενοι». Στους ξένους, είπα στα αγγλικά: «μην φοβάσθε· καθίστε να ζεσταθείτε». Είχα 5 πρόσφορα. Έκοψα μόνο το 1 στην Πρόθεση και από τα άλλα αφαίρεσα τη σφραγίδα «ΧΡ» και τους τα έδωσα ως ψωμί.

Πριν το τέλος της λειτουργίας, κήρυξα πάνω στην περικοπή και είπα: «να, από τι θα μας κρίνει ο Θεός». Κατέληξα, δείχνοντας τους 4, πως «ελάχιστες φορές τυχαίνει στη ζωή μας, αυτό που κηρύττουμε να το πραγματώνουμε εκείνη την ίδια στιγμή και έτσι οι πράξεις μας να κηρύττουν Χριστό και όχι μόνο τα λόγια μας».

Με το «Δι’ ευχών…», είπα μέσα μου: «Α, ρε παπα-Νίκο… τσάμπα έχασες τα λόγια σου». Πριν προλάβω, όμως, να τελειώσω τη σκέψη μου, τους κύκλωσαν οι κυρίες. Με νοήματα, τους είπαν να περιμένουν.

Μέχρι να καταλύσω, τους είχαν φέρει φαγητά· πολλά φαγητά και ρούχα, μπουφάν και σκούφους.

Οι άνθρωποι ήταν από το Σουδάν. Μου είπαν ότι πάνε στη Γαλλία.

Αυτά που είδα, δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.

Σεβασμιώτατε, την ευχή σας.

Καλό μεσημέρι.

Π η γ ή : http://anastasiosds.blogspot.com/2011/03/blog-post_04.html

Θεέ μου, θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση!

Θεέ μου, θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση!

Ἔκθεση ἀπὸ μαθητὴ τοῦ δημοτικοῦ μὲ θέμα: «Τὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Θεό;»

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση!

Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου.

Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο.

Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα.

Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις.

Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ.

Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος.

Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ…

Θέλω τ’ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε–πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα.

Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει.

Ὁ σύζυγός της, ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε:

     -«Τὶ συμβαίνει;»

Αὐτὴ, ἀπάντησε:

     -«Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου».

Ὁ σύζυγος, εἶπε:

     -«Τὸ καημένο τὸ παιδί… Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!»

Τότε, αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε:

     -«Αὐτὴ ἡ ἔκθεση, εἶναι τοῦ γιοῦ μας!»…

Π η γ ή : http://istologio.org/?p=1905