Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ἅγιος Σιλουανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ἅγιος Σιλουανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης



Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ

Ἔζησε στή γῆ ἕνας ἄνθρωπος, ἄνδρας με ἄσβεστη πνευματική δίψα, πού λεγόταν Συμεών (αὐτό ἦταν τό κοσμικό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ). Προσευχόταν στόν Θεό για πολύ καιρό μέ ἀκατάπαυστο θρῆνο: «Ἐλέησόν με»! Ἀλλά δέν τόν ἄκουγε ὁ Θεός.
Πέρασαν μῆνες καί μῆνες μέ τέτοια προσευχή καί οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς του ἐξαντλήθηκαν. Ἔφθασε μέχρι την ἀπόγνωση καί φώναξε: «Εἶσαι ἀδυσώπητος»! Καί ὅταν μέ αὐτές τις λέξεις ράγισε κάτι μέσα στη συντετριμμένη ἀπό τήν ἀπόγνωση ψυχή του, εἶδε ξαφνικά τόν ζῶντα Χριστό. Πῦρ γέμισε την καρδιά του καί ὅλο του το σῶμα μέ τέτοια δύναμη πού, ἄν κρατοῦσε ἀκόμη μιά στιγμή ἡ ὅραση, θά πέθαινε.
Ἀπό τότε, δέν μποροῦσε πιά να λησμονήσει το ἀνείπωτα πρᾶο, το ἀπέραντα ἀγαπητικό, τό χαρούμενο και γεμάτο ἀπό ὑπερνοητή εἰρήνη βλέμμα τοῦ Χριστοῦ. Καί στά ἑπόμενα χρόνια τῆς μακρᾶς ζωῆς του μαρτυροῦσε ἀκάματα ὅτι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν», ἀγάπη ἄπειρη, πού ξεπερνᾶ κάθε νοῦ (σελ. 3).

Ὁ Συμεών ἔκανε τήν στρατιωτική του θητεία στην Πετρούπολη. Ὑπηρέτησε σε ἕνα τάγμα σκαπανέων, τό ὁποῖο ἀνῆκε στήν Αὐτοκρατορική Φρουρά. Πῆγε να ὑπηρετήσει μέ ζωντανή πίστη καί βαθύ αἴσθημα μετανοίας, χωρίς νά παύει να σκέπτεται τόν Θεό.
Στό στρατό τόν ἀγαποῦσαν πολύ ὡς στρατιώτη πρόθυμο στήν ὑπηρεσία, ἥσυχο καί πάντοτε καλό στή συμπεριφορά. Οἱ σύντροφοί του τον ἀγαποῦσαν ὡς εὐχάριστο καί πιστό φίλο. Ἄλλωστε αὐτό ἦταν συνηθισμένο φαινόμενο στη Ρωσία, ὅπου οἱ στρατιῶτες ζοῦσαν σάν ἀδέλφια.
Κάποτε τήν παραμονή μιᾶς γιορτῆς, μαζί μέ τρεῖς ἄλλους φρουρούς ἀπό το ἴδιο τάγμα ἔφυγαν γιά τήν πόλη. Κατέληξαν λοιπόν σέ μιά ἀπό τίς μεγάλες ταβέρνες τῆς πρωτεύουσας, ὅπου ὑπῆρχαν πολλά φῶτα καί ἀντηχοῦσε δυνατή μουσική. Παρήγγειλαν φαγητό καί βότκα καί ἄρχισαν νά συζητοῦν σε εὐχάριστο τόνο. Ὁ Συμεών ὅμως μᾶλλον σιωποῦσε. Βλέποντάς τον σιωπηλό ἕνας ἀπό τήν παρέα ρώτησε:

– Τί συμβαίνει Συμεών καί εἶσαι συνεχῶς σιωπηλός; Τί σκέφτεσαι;

– Σκέφτομαι ὅτι, ἐνῶ ἐμεῖς καθόμαστε τώρα στήν ταβέρνα, τρῶμε, πίνουμε βότκα, ἀκοῦμε μουσική και διασκεδάζουμε, στό Ἅγιον Ὄρος τήν ὥρα αὐτή γίνεται ἀγρυπνία καί θα προσεύχονται ὅλη τή νύχτα. Λοιπόν, ποιός θά δώσει καλύτερη ἀπάντηση στήν Φοβερά Κρίση, αὐτοί ἤ ἐμεῖς;

Τότε λέει ὁ ἄλλος:
– Τί ἄνθρωπος αὐτός ὁ Συμεών! Ἐμεῖς ἀκοῦμε μουσική καί διασκεδάζουμε, και αὐτός ἔχει τό νοῦ του στόν Ἄθωνα καί τήν Κρίση! (σελ. 20-21).


Π η γ ή : Καθημερινὸ ἠλεκτρονικὸ περιοδικὸ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΔΑΧΗ», ἀριθμὸς φύλλου 56, Παρασκευὴ 25 Φεβρουαρίου 2011, σελ. 1-2, ὑπὸ Ἐπισκόπου Ἰερεμίου, Μητροπολίτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως. http://www.imgortmeg.gr/



Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Η στάση του Αγίου Σιλουανού απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του

Η στάση του Αγίου Σιλουανού απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του


Είναι αδύνατο ν’ αποσιωπήσουμε ένα αξιόλογο διακριτικό του χαρακτήρα του Γέροντα: τη στάση του απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του. Επιθυμούσε ειλικρινώς και βαθειά να καταλάβει ένα τέτοιον άνθρωπο όσο μπορούσε καλύτερα και να μην προσβάλει ό,τι είναι ιερό γι’ αυτόν.

Ξέρουμε τη συνομιλία του Γέροντα με έναν αρχιμανδρίτη, που ασχολείτο με το ιεραποστολικό έργο μεταξύ των ετεροδόξων. Ο αρχιμανδρίτης αυτός σεβόταν πολύ τον Γέροντα, κι όταν επισκεπτόταν το Άγιον Όρος, ερχόταν επανειλημμένως να συνομιλήσει μαζί του. Ο Γέροντας τον ρώτησε πώς κηρύττει. Ο αρχιμανδρίτης, νέος και άπειρος ακόμη, με υπερβολικές μάλλον χειρονομίες, απάντησε νευρικά:

-«Τους λέω: Η πίστη σας είναι διεστραμμένη. Όλα σ’ εσάς είναι διεστραμμένα, όλα ψεύτικα, κι αν δεν μετανοήσετε, δεν θα σωθείτε.»

Σαν τ’ άκουσε ο Γέροντας, τον ρώτησε:
-«Πέστε μας, όμως, άγιε αρχιμανδρίτα, αυτοί πιστεύουν στον Κύριον Ιησού Χριστό, πως είναι ο αληθινός Θεός;»

-«Αυτό το πιστεύουν.»

-«Και τιμούν την Παναγία;»

-«Την τιμούν, αλλά διδάσκουν λανθασμένα πράγματα γι’ αυτήν.»

-«Και τους αγίους τους παραδέχονται;»

-«Ναι, τους παραδέχονται, αλλά από τότε που αποσχίστηκαν από την Εκκλησία, τι αγίους μπορούν να έχουν;»

-«Κάνουν ακολουθίες στις Εκκλησίες; Διαβάζουν τον λόγο του Θεού;»

-«Ναι, και ναούς έχουν και ακολουθίες, μα αν τις βλέπατε πόσο υστερούν οι ακολουθίες τους από τις δικές μας, πόσο ψυχρές, πόσο άψυχες είναι!»

-«Άγιε αρχιμανδρίτα, η ψυχή τους αισθάνεται πως πράττουν σωστά που πιστεύουν στο Χριστό, που τιμούν την Παναγία και τους αγίους, που τους επικαλούνται στις προσευχές τους. Γι’ αυτό, όταν τους λέτε πως η πίστη τους είναι νόθα, δεν θα σας ακούσουν…

Αν όμως λέγατε στους ανθρώπους πως καλώς κάνουν που πιστεύουν στο Θεό, πως καλά κάνουν που τιμούν την Παναγία και τους αγίους, που πηγαίνουν να λειτουργηθούν στις εκκλησίες και που προσεύχονται στα σπίτια τους, πως καλά κάνουν όταν διαβάζουν τον Λόγο του Θεού και τα λοιπά, έχουν, όμως, εδώ κι εκεί λανθασμένες θεωρίες και πρέπει να τις διορθώσουν και τότε όλα θα είναι καλά και θεάρεστα κι έτσι με τη χάρη του Θεού όλοι θα σωθούμε… «Ο Θεός αγάπη εστίν» και γι’ αυτό το κήρυγμα πρέπει να βγαίνει πάντα από την αγάπη. Τότε, θα ωφεληθεί κι αυτός που κηρύττει κι αυτός που ακούει. Αν τους κατακρίνετε, όμως, τότε η ψυχή του λαού δεν θα σας ακούσει και δεν θα προέλθει όφελος.»

Συνήθως ζητούν την ελευθερία οι άνθρωποι, για να κάνουν «ό,τι θέλουν».

Κάποτε ο Γέροντας συνομιλούσε μ’ ένα φοιτητή που επισκέφθηκε τον Άθωνα και έλεγε πολλά περί ελευθερίας. Όπως πάντα, ο Γέροντας παρακολούθησε με πολλή προσοχή τις σκέψεις και τα συναισθήματα του συμπαθούς, αλλά και αφελούς συνομιλητή του. Βέβαια οι ιδέες του περί ελευθερίας συγκεντρωνόταν από τη μια στην απαίτηση για περισσότερες πολιτικές ελευθερίες κι από την άλλη στη δυνατότητα να ενεργεί κανείς γενικά σύμφωνα με τα κίνητρα και τις επιθυμίες του.

Ο Γέροντας απαντώντας, του εξέθεσε τις δικές του απόψεις:
-«Ποιος δεν θέλει ελευθερία; Όλοι την θέλουν, αλλά πρέπει να ξέρεις πού είναι και πώς να την βρεις. Για να γίνεις ελεύθερος, πρέπει να δεσμεύσεις τον εαυτό σου. Όσο περισσότερο δεσμεύεις τον εαυτό σου, τόσο μεγαλύτερη ελευθερία θα έχει το πνεύμα σου… Πρέπει να δεσμεύεις μέσα σου τα πάθη, να μην σε κυριεύουν, πρέπει να δεσμεύεις τον εαυτό σου για να μην κάμεις κακό στον πλησίον σου… Συνήθως ζητούν την ελευθερία οι άνθρωποι, για να κάνουν «ό,τι θέλουν». Αυτό όμως δεν είναι ελευθερία, αλλά η κυριαρχία της αμαρτίας πάνω σου. Η ελευθερία να αμαρτάνεις, να πορνεύεις, να είσαι άκρατης και να μεθάς, να μνησικακείς, να εκβιάζεις, να φονεύεις ή να κάνεις κάτι παρόμοιο, όλα αυτά δεν είναι ελευθερία, αλλά δουλεία, καθώς είπε ο Κύριος: «πας ο ποιών την αμαρτίαν, δούλος έστι της αμαρτίας». Και πρέπει να προσευχηθεί κανείς πολύ για να γλιτώσει απ’ αυτή τη φοβερή δουλεία.

Εμείς, νομίζομε πως η αληθινή ελευθερία έγκειται στο να μην αμαρτάνεις και στο ν’ αγαπάς τον Κύριο και τον πλησίον σου μ’ όλη την καρδιά σου και μ’ όλη τη δύναμή σου. Η αληθινή ελευθερία είναι η διαρκής παραμονή κοντά στο Θεό.»

Παρότι το βάθος των λόγων του Γέροντα ξεπερνούσε τα όρια της αντιλήψεως του νεαρού φοιτητού, αυτός έφυγε ζωηρά επηρεασμένος.

Πηγή: Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, «Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ.

Ηλεκτρονική πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com/