Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ἅγιος Σιλουανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ἅγιος Σιλουανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης



Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ

ζησε στή γ νας νθρωπος, νδρας με σβεστη πνευματική δίψα, πού λεγόταν Συμεών (ατό ταν τό κοσμικό νομα το γίου Σιλουανοῦ). Προσευχόταν στόν Θεό για πολύ καιρό μέ κατάπαυστο θρνο: «λέησόν με»! λλά δέν τόν κουγε Θεός.
Πέρασαν μνες καί μνες μέ τέτοια προσευχή καί ο δυνάμεις τς ψυχς του ξαντλήθηκαν. φθασε μέχρι την πόγνωση καί φώναξε: «Εσαι δυσώπητος»! Καί ταν μέ ατές τις λέξεις ράγισε κάτι μέσα στη συντετριμμένη πό τήν πόγνωση ψυχή του, εδε ξαφνικά τόν ζντα Χριστό. Πρ γέμισε την καρδιά του καί λο του το σμα μέ τέτοια δύναμη πού, ν κρατοσε κόμη μιά στιγμή ραση, θά πέθαινε.
πό τότε, δέν μποροσε πιά να λησμονήσει το νείπωτα προ, το πέραντα γαπητικό, τό χαρούμενο και γεμάτο πό περνοητή ερήνη βλέμμα το Χριστο. Καί στά πόμενα χρόνια τς μακρς ζως του μαρτυροσε κάματα τι « Θεός γάπη στίν», γάπη πειρη, πού ξεπερν κάθε νο (σελ. 3).

Συμεών κανε τήν στρατιωτική του θητεία στην Πετρούπολη. πηρέτησε σε να τάγμα σκαπανέων, τό ποο νκε στήν Ατοκρατορική Φρουρά. Πγε να πηρετήσει μέ ζωντανή πίστη καί βαθύ ασθημα μετανοίας, χωρίς νά παύει να σκέπτεται τόν Θεό.
Στό στρατό τόν γαποσαν πολύ ς στρατιώτη πρόθυμο στήν πηρεσία, συχο καί πάντοτε καλό στή συμπεριφορά. Ο σύντροφοί του τον γαποσαν ς εχάριστο καί πιστό φίλο. λλωστε ατό ταν συνηθισμένο φαινόμενο στη Ρωσία, που ο στρατιτες ζοσαν σάν δέλφια.
Κάποτε τήν παραμονή μις γιορτς, μαζί μέ τρες λλους φρουρούς πό το διο τάγμα φυγαν γιά τήν πόλη. Κατέληξαν λοιπόν σέ μιά πό τίς μεγάλες ταβέρνες τς πρωτεύουσας, που πρχαν πολλά φτα καί ντηχοσε δυνατή μουσική. Παρήγγειλαν φαγητό καί βότκα καί ρχισαν νά συζητον σε εχάριστο τόνο. Συμεών μως μλλον σιωποσε. Βλέποντάς τον σιωπηλό νας πό τήν παρέα ρώτησε:

– Τί συμβαίνει Συμεών καί εσαι συνεχς σιωπηλός; Τί σκέφτεσαι;

– Σκέφτομαι τι, ν μες καθόμαστε τώρα στήν ταβέρνα, τρμε, πίνουμε βότκα, κομε μουσική και διασκεδάζουμε, στό γιον ρος τήν ρα ατή γίνεται γρυπνία καί θα προσεύχονται λη τή νύχτα. Λοιπόν, ποιός θά δώσει καλύτερη πάντηση στήν Φοβερά Κρίση, ατοί μες;

Τότε λέει λλος:
– Τί νθρωπος ατός Συμεών! μες κομε μουσική καί διασκεδάζουμε, και ατός χει τό νο του στόν θωνα καί τήν Κρίση! (σελ. 20-21).


Π η γ ή : Καθημεριν λεκτρονικ περιοδικ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΔΑΧΗ», ριθμς φύλλου 56, Παρασκευ 25 Φεβρουαρίου 2011, σελ. 1-2, π πισκόπου ερεμίου, Μητροπολίτου ερς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως. http://www.imgortmeg.gr/



Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Η στάση του Αγίου Σιλουανού απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του

Η στάση του Αγίου Σιλουανού απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του


Είναι αδύνατο ν’ αποσιωπήσουμε ένα αξιόλογο διακριτικό του χαρακτήρα του Γέροντα: τη στάση του απέναντι σ’ όποιον διαφωνούσε μαζί του. Επιθυμούσε ειλικρινώς και βαθειά να καταλάβει ένα τέτοιον άνθρωπο όσο μπορούσε καλύτερα και να μην προσβάλει ό,τι είναι ιερό γι’ αυτόν.

Ξέρουμε τη συνομιλία του Γέροντα με έναν αρχιμανδρίτη, που ασχολείτο με το ιεραποστολικό έργο μεταξύ των ετεροδόξων. Ο αρχιμανδρίτης αυτός σεβόταν πολύ τον Γέροντα, κι όταν επισκεπτόταν το Άγιον Όρος, ερχόταν επανειλημμένως να συνομιλήσει μαζί του. Ο Γέροντας τον ρώτησε πώς κηρύττει. Ο αρχιμανδρίτης, νέος και άπειρος ακόμη, με υπερβολικές μάλλον χειρονομίες, απάντησε νευρικά:

-«Τους λέω: Η πίστη σας είναι διεστραμμένη. Όλα σ’ εσάς είναι διεστραμμένα, όλα ψεύτικα, κι αν δεν μετανοήσετε, δεν θα σωθείτε.»

Σαν τ’ άκουσε ο Γέροντας, τον ρώτησε:
-«Πέστε μας, όμως, άγιε αρχιμανδρίτα, αυτοί πιστεύουν στον Κύριον Ιησού Χριστό, πως είναι ο αληθινός Θεός;»

-«Αυτό το πιστεύουν.»

-«Και τιμούν την Παναγία;»

-«Την τιμούν, αλλά διδάσκουν λανθασμένα πράγματα γι’ αυτήν.»

-«Και τους αγίους τους παραδέχονται;»

-«Ναι, τους παραδέχονται, αλλά από τότε που αποσχίστηκαν από την Εκκλησία, τι αγίους μπορούν να έχουν;»

-«Κάνουν ακολουθίες στις Εκκλησίες; Διαβάζουν τον λόγο του Θεού;»

-«Ναι, και ναούς έχουν και ακολουθίες, μα αν τις βλέπατε πόσο υστερούν οι ακολουθίες τους από τις δικές μας, πόσο ψυχρές, πόσο άψυχες είναι!»

-«Άγιε αρχιμανδρίτα, η ψυχή τους αισθάνεται πως πράττουν σωστά που πιστεύουν στο Χριστό, που τιμούν την Παναγία και τους αγίους, που τους επικαλούνται στις προσευχές τους. Γι’ αυτό, όταν τους λέτε πως η πίστη τους είναι νόθα, δεν θα σας ακούσουν…

Αν όμως λέγατε στους ανθρώπους πως καλώς κάνουν που πιστεύουν στο Θεό, πως καλά κάνουν που τιμούν την Παναγία και τους αγίους, που πηγαίνουν να λειτουργηθούν στις εκκλησίες και που προσεύχονται στα σπίτια τους, πως καλά κάνουν όταν διαβάζουν τον Λόγο του Θεού και τα λοιπά, έχουν, όμως, εδώ κι εκεί λανθασμένες θεωρίες και πρέπει να τις διορθώσουν και τότε όλα θα είναι καλά και θεάρεστα κι έτσι με τη χάρη του Θεού όλοι θα σωθούμε… «Ο Θεός αγάπη εστίν» και γι’ αυτό το κήρυγμα πρέπει να βγαίνει πάντα από την αγάπη. Τότε, θα ωφεληθεί κι αυτός που κηρύττει κι αυτός που ακούει. Αν τους κατακρίνετε, όμως, τότε η ψυχή του λαού δεν θα σας ακούσει και δεν θα προέλθει όφελος.»

Συνήθως ζητούν την ελευθερία οι άνθρωποι, για να κάνουν «ό,τι θέλουν».

Κάποτε ο Γέροντας συνομιλούσε μ’ ένα φοιτητή που επισκέφθηκε τον Άθωνα και έλεγε πολλά περί ελευθερίας. Όπως πάντα, ο Γέροντας παρακολούθησε με πολλή προσοχή τις σκέψεις και τα συναισθήματα του συμπαθούς, αλλά και αφελούς συνομιλητή του. Βέβαια οι ιδέες του περί ελευθερίας συγκεντρωνόταν από τη μια στην απαίτηση για περισσότερες πολιτικές ελευθερίες κι από την άλλη στη δυνατότητα να ενεργεί κανείς γενικά σύμφωνα με τα κίνητρα και τις επιθυμίες του.

Ο Γέροντας απαντώντας, του εξέθεσε τις δικές του απόψεις:
-«Ποιος δεν θέλει ελευθερία; Όλοι την θέλουν, αλλά πρέπει να ξέρεις πού είναι και πώς να την βρεις. Για να γίνεις ελεύθερος, πρέπει να δεσμεύσεις τον εαυτό σου. Όσο περισσότερο δεσμεύεις τον εαυτό σου, τόσο μεγαλύτερη ελευθερία θα έχει το πνεύμα σου… Πρέπει να δεσμεύεις μέσα σου τα πάθη, να μην σε κυριεύουν, πρέπει να δεσμεύεις τον εαυτό σου για να μην κάμεις κακό στον πλησίον σου… Συνήθως ζητούν την ελευθερία οι άνθρωποι, για να κάνουν «ό,τι θέλουν». Αυτό όμως δεν είναι ελευθερία, αλλά η κυριαρχία της αμαρτίας πάνω σου. Η ελευθερία να αμαρτάνεις, να πορνεύεις, να είσαι άκρατης και να μεθάς, να μνησικακείς, να εκβιάζεις, να φονεύεις ή να κάνεις κάτι παρόμοιο, όλα αυτά δεν είναι ελευθερία, αλλά δουλεία, καθώς είπε ο Κύριος: «πας ο ποιών την αμαρτίαν, δούλος έστι της αμαρτίας». Και πρέπει να προσευχηθεί κανείς πολύ για να γλιτώσει απ’ αυτή τη φοβερή δουλεία.

Εμείς, νομίζομε πως η αληθινή ελευθερία έγκειται στο να μην αμαρτάνεις και στο ν’ αγαπάς τον Κύριο και τον πλησίον σου μ’ όλη την καρδιά σου και μ’ όλη τη δύναμή σου. Η αληθινή ελευθερία είναι η διαρκής παραμονή κοντά στο Θεό

Παρότι το βάθος των λόγων του Γέροντα ξεπερνούσε τα όρια της αντιλήψεως του νεαρού φοιτητού, αυτός έφυγε ζωηρά επηρεασμένος.

Πηγή: Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, «Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ.

Ηλεκτρονική πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com/