Ἡ διατάραξη τῆς ἰσοτιμίας τῶν δύο φύλων στὴν πτωτικὴ κατάσταση

Ἡ διατάραξη τῆς ἰσοτιμίας τῶν δύο φύλων στὴν πτωτικὴ κατάσταση

Κυριακάτικο ἐγκύκλιο κήρυγμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ἱερεμίου.

1. Στήν δογματική σειρά τῶν κηρυγμάτων μας, ἀδελφοί μου χριστιανοί, εἴμαστε στήν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας. Στό προηγούμενο κήρυγμά μας λέγαμε ὅτι τά δύο φύλα, ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα, εἶναι ἴσα.

Ὅλοι μιλᾶνε γιά ἰσότητα τῶν δύο φύλων. Καλύτερα ὅμως, χριστιανοί μου, εἶναι νά μήν τό λέμε «ἰσότητα», γιατί στήν πραγματικότητα ἄλλη εἶναι ἡ διάπλαση τοῦ ἄνδρα καί ἄλλη εἶναι ἡ διάπλαση τῆς γυναίκας. Δέν εἶναι ἴσα λοιπόν τά δύο φύλα, γιατί διαφέρουν μεταξύ τους.

Γι᾽ αὐτό καλύτερα εἶναι νά χρησιμοποιοῦμε τήν πατερική ὁρολογία. Οἱ ἅγιοι Πατέρες δέν μιλᾶνε γιά ἰσότητα τοῦ ἄνδρα και τῆς γυναίκας, ἀλλά γιά «ἰσοτιμία», γιά «ὁμοτιμία».

2. Στό προηγούμενο κήρυγμά μας λέγαμε γιά τήν προπτωτική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, πῶς ἦταν δηλαδή ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα στόν παράδεισο, πρίν ἀπό τήν πτώση τους. Καί λέγαμε ὅτι στόν παράδεισο δέν φαίνεται πουθενά ἡ ἀνωτερότητα τοῦ ἑνός φύλου ἔναντι τοῦ ἄλλου· δέν φαίνεται πουθενά ἡ ὑποταγή τοῦ ἑνός στόν ἄλλο, γιατί ὁ Θεός ἔκανε καί τόν ἄνδρα καί τήν γυναίκα ἰσοτίμους.

Ἀλλά ἔγινε, χριστιανοί μου, ἡ θλιβερή πτώση, ἡ παράβαση δηλαδή ἀπό τούς πρωτοπλάστους τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ. Ἡ πτώση αὐτή μεταξύ τῶν ἄλλων κακῶν πού ἔφερε στήν ἀνθρωπότητα, ἔφερε καί τήν διατάραξη τῆς ἰσοτιμίας τῶν δύο φύλων.

Ἀκοῦστε, ὅπως μᾶς τά λέει ἡ Ἁγία Γραφή: Ἡ Εὔα, ἡ ὁποία εἶχε ἤδη ἁμαρτήσει, ἐπέβαλε καί στόν ἄνδρα της νά φάει τόν ἀπηγορευμένο καρπό. «Φάγε» τοῦ εἶπε. Ἀπό ἐκεῖνο δέ πού μᾶς λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι ὁ ἄνδρας «δέν ἀπατήθηκε» (Α΄ Τιμ. 2,14), θά πρέπει νά ὑποθέσουμε ὅτι ὁ Ἀδάμ δέν πείστηκε ἀμέσως στήν πρώτη προτροπή τῆς Εὔας νά φάει τόν ἀπηγορευμένο καρπό. Ἀλλά ἡ Εὔα ἐπανέλαβε στόν Ἀδάμ τήν κακή της συμβουλή καί τελικά ὑπέταξε τόν ἄνδρα της.

Πραγματικά ὁ ἄνδρας Ἀδάμ κατά τήν πτώση ὑποτάχτηκε στήν γυναίκα, πείστηκε σ᾽ αὐτήν καί ἁμάρτησε καί αὐτός (βλ. Γεν 3,1 ἑξ.).

3. Ἡ ἰσοτιμία λοιπόν τῶν δύο φύλων, ἀδελφοί μου χριστιανοί, χάλασε στήν πτώση τῶν πρωτοπλάστων. Τότε, ὅπως τό λέει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος, ἡ γυναίκα πῆγε νά «διδάξει» τόν ἄνδρα καί «αὐθέντησε» σ᾽ αὐτόν (Βλ. Χρυσοστόμου, Εἰς τήν Γένεσιν Λόγος Δ΄, εἰς ΑΑΠ 52,660 Α σ. 132).

Γι᾽ αὐτό, καί σάν παιδαγωγική τιμωρία στήν γυναίκα γιά τήν ἁμαρτία της αὐτή, λέει σ᾽ αὐτήν ὁ Θεός: «Πρός τόν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καί αὐτός σου κυριεύσει» (Γεν. 3, 16). Ἡ γυναίκα δηλαδή τώρα θά αἰσθάνεται ἐξαρτημένη ἀπό τόν ἄνδρα. Πρίν ἀπό τήν πτώση δέν συνέβαινε αὐτό. Κατά τήν πτώση ὅμως ὁ Ἀδάμ ὑποχώρησε στήν γυναίκα καί τότε αὐτή τόν ὑπέταξε.

Γι᾽ αὐτό καί τώρα, γιά παιδαγωγικό λόγο, ξαναλέω, ὑποτάσσεται ἡ γυναίκα στόν ἄνδρα. Σάν νά τῆς λέει ὁ Θεός, ὅπως ὡραῖα τό παριστάνει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος: «Ἐποίησά σε ὁμότιμον· οὐκ ἐχρήσω καλῶς τῇ ἀρχῇ· μετάβηθι πρός τήν ὑποταγήν. Οὐκ ἤνεγκας τήν ἐλευθερίαν· κατάδεξαι τήν δουλείαν» (Bλ. Χρυσοστόμου, Εἰς τήν Γένεσιν Λόγος Δ΄, εἰς ΑΑΠ 52,659 Α ἑξ. σελ. 130-131).

Γιά νά διορθωθεῖ λοιπόν ἐκείνη ἡ αὐθεντία πού ἐξάσκησε ἡ γυναίκα στόν ἄνδρα μετά τήν πτώση καί τόν παρέσυρε στήν ἁμαρτία, ὑποτάσσει τώρα ὁ Θεός τήν γυναίκα στόν ἄνδρα λέγοντάς της «πρός τόν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καί αὐτός σου κυριεύσει».

Αὐτό μοιάζει σάν νά κάνουν μιά σοβαρή παράβαση δύο λοχίες, ἀπό τούς ὁποίους ὁ ἕνας παρέσυρε τόν ἄλλον· καί οἱ δυό τιμωροῦνται μέ ἕνα μήνα φυλακή, ἐκεῖνον ὅμως πού παρέσυρε τόν ἄλλο τοῦ ξηλώνουν καί τά γαλόνια καί τόν ἀναγκάζουν νά ὑποτάσσεται στόν πρώην ἴσο του! (Βλ. Καθηγητοῦ Σ. Σάκκου, εἰς περιοδικό Σάλπιγξ Ὀρθοδοξίας 1979 σελ. 101. Ὁμοίως βλ. καί τό δεύτερο ὑπόμνημά μας στή Γένεση, τομ. Α΄, σελ. 151)

4. Ἐνῶ ὅμως ὁ Θεός καθόρισε μετά τήν πτώση ἡ γυναίκα νά ὑποτάσσεται στόν ἄνδρα, ὅμως ἡ μακρυά ἀπό τόν Θεό γυναίκα ἐπαναλαμβάνει τό παλαιό της ἁμάρτημα καί διαφεντεύει τόν ἄνδρα. Ἔτσι ἔχουμε τήν λεγομένη «γυναικοκρατία», πού ἐμφανίζεται ἰδιαίτερα στήν εἰδωλολατρία.

Πραγματικά, στίς περισσότερες εἰδωλολατρικές θρησκεῖες ἡ γυναίκα ἦταν ἀρχηγός τῆς λατρείας. Ἐπειδή δέ ἦταν ἀσθενέστερη κατά τήν φύση, γιά νά ἐπιβάλλεται χρησιμοποιοῦσε τήν μεγάλη της κόμη. Ὅταν τελοῦσε τά μυστήρια σάν ἱέρεια εἶχε ἀσκεπές τό κεφάλι της καί λυμένη τήν κόμη της, τήν ὁποία τίναζε καί ἐπιβαλλόταν ἔτσι ὡς ταμπού.

Τώρα καταλαβαίνουμε τό γιατί οἱ εὐσεβέστατες ἐκεῖνες παλαιές γυναῖκες, μεταξύ τῶν ὁποίων ἦταν καί ἡ μακαριστή μητέρα μου, ἔδεναν «κότσο» τά μαλλιά τους, πράγμα πού τό κοροϊδεύουν πολλοί σημερινοί νεοπατερικοί καί μεταπατερικοί. Τά ἔδεναν «κότσο» τά μαλλιά ἀπό παράδοση ὡς ἀντίθεση πρός τίς ἱέρειες τῆς εἰδωλολατρίας, σάν τήν Κασσάνδρα, πού ὅταν χρησμοδοτοῦσε τίναζε μέ μεγαλοπρέπεια τήν κόμη της, γιά νά προκαλέσει δέος καί σάν τήν Πυθία, πού ὅταν ἐπρόκειτο νά μαντεύσει ἀσχολεῖτο ἰδιαίτερα μέ τήν ἐλεύθερη κόμη της.

Τώρα πάλι ἐννοοῦμε γιατί ὁ ἀπόστολος Παῦλος δέν ἐπιτρέπει στήν γυναίκα νά διδάσκει στίς ἱερές συνάξεις γιά λατρεία (Α΄ Τιμ. 2,12). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος χτυπάει δυνατά τήν γυναικοκρατία, πού ἤθελε νά μπεῖ καί στήν Ἐκκλησία. Στήν Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου, γιά παράδειγμα, παρουσιάστηκαν γυναῖκες, πού ἤθελαν νά διδάσκουν καί νά κατευθύνουν τούς ἄνδρες στήν λατρεία, ὅπως οἱ μάγισσες καί οἱ ἱέρειες τῶν εἰδωλολατρῶν. Αὐτό ἦταν μιά σοβαρή ἀταξία πού ἀνάγκασε τόν ἀπόστολο νά ἐπέμβει καί νά μιλήσει αὐστηρά.

Ἀλλά καί ἡ γυναίκα λαμβάνει χάρισμα ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα καί μπορεῖ καί αὐτή νά προσεύχεται καί νά προφητεύει στις συνάξεις τῶν πιστῶν. Ὅμως γιά νά μήν ξεχνάει τήν θέση της, ὁ ἀπόστολος Παῦλος διατάσσει ὅτι, ὅταν ἡ γυναίκα προσεύχεται ἤ προφητεύει στήν Σύναξη τῶν πιστῶν νά ἔχει κάλυμμα στήν κεφαλή (βλ. Α΄ Κορ. 11,3 ἑξ.), πού θά τῆς ὑπενθυμίζει ὅτι εἶναι κάτω ἀπό ἐξουσία.

Μέ πολλές εὐχές

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Π η γ ή :  Ἑβδομαδιαῖο ἠλεκτρονικὸ περιοδικὸ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως: «Παναγία Προυσιώτισσα». Ἀριθμὸς φύλλου 16, Κυριακὴ 24 Ἰουλίου 2011, σελ. 3-5. http://www.imgortmeg.gr/

Ἡ ἰσοτιμία τῶν δύο φύλων στὴν προπτωτικὴ κατάσταση

Ἡ ἰσοτιμία τῶν δύο φύλων στὴν προπτωτικὴ κατάσταση

Κυριακάτικο ἐγκύκλιο κήρυγμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ἱερεμίου.

Στό προηγούμενο κήρυγμα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, σᾶς μίλησα γιά τήν δημιουργία τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας.

Σήμερα θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι τά δύο αὐτά φύλα εἶναι ἰσότιμα μεταξύ τους. Γιά τήν ἰσοτιμία λοιπόν τῶν δύο φύλων θά σᾶς μιλήσω στό σημερινό μου κήρυγμα καί παρακαλῶ πολύ νά τό προσέξετε.

1. Στήν Ἐκκλησία μας, ἀδελφοί, χωρίζουμε τά πράγματα σέ τρεῖς μεγάλες περιόδους: Πρῶτον, στήν προπτωτική περίοδο· δεύτερον, στήν πτωτική· καί τρίτον, στήν ἀνορθωτική, τήν λυτρωτική περίοδο. Καταλαβαίνετε, νομίζω, αὐτό πού λέγω.

Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπό τόν Θεό καί τοποθετήθηκε στόν παράδεισο· αὐτή εἶναι ἡ προπτωτική περίοδος: ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου στόν παράδεισο. Ἀλλά ἔγινε ἡ θλιβερή πτώση, τό ὅτι ἁμάρτησαν δηλαδή οἱ πρωτόπλαστοι. Καί ἔχουμε λοιπόν μετά ἀπό αὐτό τό θλιβερό γεγονός τήν ἔξοδο τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν παράδεισο· αὐτή εἶναι ἡ πτωτική περίοδος. Ἀλλά ἦλθε ὁ Ἰησοῦς Χριστός, πού γεννήθηκε ἀπό τήν Παναγία μας, καί μᾶς ἔσωσε ἀπό τήν πτώση καί μᾶς ἐπανέφερε στήν πρώτη κατάσταση, τήν παραδείσια.

2. Στό σημερινό μου κήρυγμα, γιά τήν ἰσοτιμία τῶν δύο φύλων θέλω νά σᾶς ἀποδείξω ὅτι στήν πρώτη περίοδο, τήν προπτωτική, τά δύο φύλα ἦταν ἰσότιμα. Μέ την πτώση ὅμως χάλασε αὐτή ἡ ἰσοτιμία καί ἡ ἁρμονία τῆς σχέσεως τῶν δύο φύλων καί ἔχουμε ὑποταγή τῆς γυναίκας στόν ἄνδρα ἤ καί ὑποταγή τοῦ ἄνδρα στήν γυναίκα.

Ἀλλά χαρεῖτε, χριστιανοί, γιατί ἦλθε ὁ Χριστός «ἅγιος καί πνευματικός στήν γῆ νά περπατήσει καί νά μᾶς καλοκαρδίσει», ὅπως μᾶς τό τραγουδᾶνε τά παιδιά στά κάλαντά τους. Μέ τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε πάλι τήν ἰσοτιμία τῶν δύο φύλων, ὅπως ἦταν στόν παράδεισο.

Α΄ ΠΡΟΠΤΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

3. Πραγματικά, στήν παραδείσια ἐποχή ἔχουμε ἰσοτιμία τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας.

(α) Αὐτή ἡ ἰσοτιμία φαίνεται πρῶτα-πρῶτα ἀπό τήν ὀνομασία τους. Ὅταν ὁ Ἀδάμ εἶδε γιά πρώτη φορά μπροστά του τήν γυναίκα, ξέσπασε σ᾽ ἕνα τραγούδι σ᾽ αὐτήν καί εἶπε: «Αὐτή εἶναι κόκκαλο ἀπό τά κόκκαλά μου καί σάρκα ἀπό τήν σάρκα μου. Αὐτή θά ὀνομαστεῖ γυναίκα, γιατί πάρθηκε ἀπό τόν ἄνδρα» (Γεν. 2,23).

Αὐτό τόν λόγο τοῦ Ἀδάμ ἐμεῖς πού μιλᾶμε ἑλληνικά δέν μποροῦμε νά τόν καταλάβουμε, γιατί ἡ Παλαιά Διαθήκη γράφτηκε πρωτοτύπως στήν ἑβραϊκή γλώσσα. Στήν γλώσσα αὐτή ὁ ἄνδρας λέγεται «ἴς». Καί ὅταν λοιπόν ὁ Ἀδάμ εἶδε μπροστά του τήν γυναίκα, εἶπε ὅτι «αὐτή πρέπει νά ὀνομάζεται “ἰσά”, γιατί βγῆκε ἀπό τόν “ἴς”», δηλαδή ἀπ᾽ αὐτόν.

Στά ἑλληνικά κανονικά ἡ γυναίκα πρέπει νά ὀνομάζεται «ἀνδρίς», γιατί βγῆκε ἀπό τόν «ἄνδρα».

(β) Ἀλλά αὐτή ἡ ἰσοτιμία τῶν δύο φύλων φαίνεται, δεύτερον, ἀπό τό ὅτι ἡ γυναίκα καλεῖται «βοηθός» τοῦ ἄνδρα. «Ποιήσωμεν αὐτῷ (δηλαδή γιά τον ἄνδρα Ἀδάμ) βοηθόν κατ᾽ αὐτόν», εἶπε ὁ Θεός δημιουργώντας τήν γυναίκα (Γεν. 2,18).

Ἀλλά βοηθοί τοῦ ἄνδρα εἶναι καί τά ζῶα. Ἡ γυναίκα ὅμως δέν εἶναι ἁπλῶς βοηθός τοῦ ἄνδρα, ἀλλά βοηθός «ὅμοιος» μέ αὐτόν. «Τῷ δέ Ἀδάμ οὐχ εὑρέθη βοηθός ὅμοιος αὐτῷ», λέγει ἡ Γένεση πρίν ἀπό τήν δημιουργία τῆς γυναίκας (Γεν. 2,20). Ὥστε λοιπόν, ὅπως τό λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἡ γυναίκα εἶναι ἰσότιμος μέ τόν ἄνδρα καί διότι εἶναι «βοηθός» του, ἀλλά καί διότι εἶναι βοηθός του «κατ᾽ αὐτόν», δηλαδή, ὅμοια μέ αὐτόν. Λέγει ἐπί λέξει ὁ ἱερός πατήρ: «Οὐχ ἁπλῶς βοηθός, ἀλλά κατ᾽ αὐτόν, πάλιν τό ὁμότιμον δηλῶν».

Παραθέτουμε ὅλη τήν περικοπή τοῦ ἱεροῦ πατέρα: «Οὐχ ἁπλῶς βοηθόν, ἀλλά “κατ᾽ αὐτόν”, πάλιν τό ὁμότιμον δηλῶν. Ἐπειδή γάρ πολλήν εἰς τήν τῆς ζωῆς ἡμῶν χρείαν τά ἄλογα τήν τῆς βοηθείας εἰσήγαγε κοινωνίαν, ἵνα μή τῶν δούλων νομίσῃς εἶναι καί τήν γυναῖκα, ὅρα πῶς ποιεῖ τήν διάκρισιν φανεράν. “Ἤγαγε τά θηρία”, φησίν, “ἐνώπιον τοῦ Ἀδάμ, καί οὐχ εὑρέθη βοηθός ὅμοιος αὐτῷ κατ᾽ αὐτόν. Τί οὖν; Ὁ ἵππος οὐ βοηθός, συμπαραταττόμενος ἐν τοῖς πολέμοις; Ὁ βοῦς οὐ βοηθός, ἄροτρον ἕλκων καί συγκάμνων ἡμῖν ἐν ταῖς τῶν σπερμάτων καταβολαῖς; Ὄνος καί ἡμίονος οὐ βοηθοί, πρός τήν τῶν ἀγωγίμων ἡμῖν συμπράττοντες μετακομιδήν; Ἀλλ᾽ ἵνα μή τοῦτο λέγῃς, διά τοῦτο ἀκριβῆ ποιεῖται την διαίρεσιν. Οὐδέ γάρ εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι οὐχ εὑρέθη αὐτῷ βοηθός, ἀλλ᾽ ὅτι οὐχ εὑρέθη αὐτῷ βοηθός ὅμοιος αὐτῷ. Οὕτω καί ἐνταῦθα, “ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθόν”, οὐχ ἁπλῶς, ἀλλά “ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθόν κατ᾽ αὐτόν”, εἶπε» (Εἰς τήν Γένεσιν Λόγος Δ΄, εἰς ΑΑΠ 52,659 BC).

(γ) Ἀλλά καί ἐκεῖνο πάλι πού εἶπε ὁ Ἀδάμ στήν γυναίκα ὅτι αὐτή εἶναι τό «ὀστοῦν» του καί αὐτό πάλι δεικνύει τήν ἰσοτιμία τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας, γιατί ἡ ἔκφραση τό «ὀστοῦν» μου σέ πολλές σημιτικές διαλέκτους χρησιμοποιεῖται ἀντί τοῦ «ἐγώ».

Γιά τά ζῶα ὁ Ἀδάμ δέν θά μποροῦσε ποτέ νά πεῖ ὅτι εἶναι «ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων του καί σάρξ ἐκ τῆς σαρκός του», γιατί τά ζῶα δέν εἶναι ὅμοια μέ τόν ἄνθρωπο.

(δ) Ἕνα ἄλλο λόγο πού λέγει ἡ Ἁγία Γραφή γιά τήν ἰσοτιμία τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας εἶναι ὅτι ἔχουν καί οἱ δυό τόν ἴδιο δημιουργό. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ἀγαπητοί μου, αὐτό πού ἔλεγα στό προηγούμενο κήρυγμά μου, ὅτι στήν ἐποχή τοῦ προφήτου Μαλαχίου διαπληκτίζονταν τά ἀνδρόγυνα καί χώριζαν. Καί ὁ προφήτης Μαλαχίας, ἐπεμβαίνοντας γιά τήν ἐπανασύνδεσή τους, τους ἔλεγε μεταξύ τῶν ἄλλων αὐτό πού σᾶς εἶπα: ὅτι δέν πρέπει νά διαπληκτίζονται και νά χωρίζουν, γιατί ἔχουν καί οἱ δυό τους τόν ἴδιο δημιουργό. Ἔλεγε γιά τήν γυναίκα: «Οὐκ ἄλλος ἐποίησε καί ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ» (Μαλ. 2,15). «Οὐκ ἄλλος ἐποίησε»! Δηλαδή, δέν ἔκανε ἄλλος Θεός τόν ἄνδρα καί ἄλλος Θεός τήν γυναίκα. Καί εἶναι πράγματι ὁ λόγος αὐτός δυνατό ἐπιχείρημα ὅτι τά δύο φύλα, ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα, εἶναι ἰσότιμα.

Ἀλλά καί ὁ ἄλλος λόγος τοῦ προφήτου, πού ἑρμηνεύσαμε στό προηγούμενο κήρυγμα, εἶναι καί αὐτός πολύ δυνατός περί τῆς ἰσοτιμίας τῶν δύο φύλων: «Καί ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ»! Μέ τό ἴδιο φύσημα – αὐτό σημαίνει το «πνεῦμα», πού λέγει ὁ προφήτης ἐδῶ – μέ τό ἴδιο φύσημα, λέγω, τοῦ Θεοῦ (βλ. Γεν. 2,7) ἔγινε καί ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα. Μέ τό μισό φύσημα ἔγινε ὁ ἄνδρας καί μέ τό ἄλλο μισό – «ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ», ὅπως λέγει ὁ προφήτης ἐδῶ – ἔγινε ἡ γυναίκα.

Καί βεβαίως ἔτσι εἶναι. Γιατί, χριστιανοί μου, πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι ὁ Θεός στήν ἀρχή ἐδημιούργησε τόν «ἄνθρωπο» γενικά, λέξη πού ἐκφράζει καί τόν ἄνδρα καί τήν γυναίκα, καί ἔπειτα τόν ἔτεμε καί τόν διαχώρισε σέ δύο φύλα, ἄνδρα καί γυναίκα.

Αὐτό σημαίνει βαθειά ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς «ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον... ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γεν. 1,27)!

Ἀλλά θά συνεχίσουμε γιά τό σπουδαῖο αὐτό θέμα στό ἑπόμενο κήρυγμά μας.

Μέ πολλές εὐχές

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Π η γ ή :  Ἑβδομαδιαῖο ἠλεκτρονικὸ περιοδικὸ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως: «Παναγία Προυσιώτισσα». Ἀριθμὸς φύλλου 15, Κυριακὴ 17 Ἰουλίου 2011, σελ. 1-3. http://www.imgortmeg.gr/