Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο απαγόρευσε τη χρήση της λέξης «ΜΗΤΕΡΑ», ως … σεξιστική στερεοτυπία !!!

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο απαγόρευσε τη χρήση της λέξης «ΜΗΤΕΡΑ», ως … σεξιστική στερεοτυπία !!!

Συλλογική παραφροσύνη… από το κακό στο χειρότερο!

Μετά την απαξίωση του πατρικού ρόλου, σειρά έχουν οι μητέρες.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποδεικνύει την υποβολή αποφάσεως 12267, δια της οποίας, μεταξύ άλλων, συνιστάται να καταπολεμηθεί ως σεξιστική στερεοτυπία (!) η χρήση του όρου «μητέρα». Συνιστάται, λοιπόν, η παράκαμψη της χρήσεως της έννοιας αυτής, ως ανασταλτικής της «ισότητος των φύλων». Έτσι, αξιολογείται ο ρόλος της μητέρας ως παθητική λειτουργία.

Ιδιαιτέρως «προοδευμένη» επ’ αυτού, προκύπτει η Ελβετία. Σύμφωνα με νέα οδηγία περί της υπηρεσιακώς ενδεικνυόμενης γλώσσας, εμπίπτει η χρήση των εννοιών «πατέρας» και «μητέρα» στην κατηγορία των καλουμένων «εννοιών διακρίσεων»· συνεπώς, τα παιδιά δεν θα μπορούν επισήμως να έχουν πατέρα και μητέρα, αλλά «γονεϊκά μέρη» ή «α΄ και β΄ γονικό» ως γονείς. «Η οδηγία είναι υποχρεωτική, προκειμένου περί υπηρεσιακών δημοσιευμάτων και εγγράφων», εξήγησε η Isabel Kamber, υποδιευθύντρια του Γερμανικού τομέα της Κεντρικής Γλωσσικής Υπηρεσίας της ομοσπονδιακής καγκελαρίας της Ελβετίας.

Τοιουτοτρόπως, ευθυγραμμίζονται οι πολιτικοί ιθύνοντες της Βέρνης προς την γραμμή της κατ᾿ εφαρμογήν της ισότητος των φύλων υποβολής αποφάσεως 12267 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η συγκεκριμένη υποβολή, θα είναι και ευνοϊκή προς τη διεκδίκηση γονεϊκότητος από ομοφυλόφιλα ζευγάρια· οπότε, κάποιο παιδί με «κοινωνικούς γονείς» δύο λεσβίες γυναῖκες, δεν θα είχε πλέον (όπως τώρα) μία μητέρα και μία θετή μητέρα, αλλά δύο «γονεϊκά μέρη»: γονεϊκό μέρος 1 και γονεϊκό μέρος 2.

Θα είναι, όμως, αναγκαίως και συνεπές προς την ως άνω γραμμή, να αλλάξει και ο παππούς σε προγονέα 1, η γιαγιά σε προγονέα 2 ή ακόμη καλύτερα, σε προγονεϊκό μέρος 1.1, προγονεϊκό μέρος 1.2, καθώς και προγονεϊκό μέρος 2.1 και προγονεϊκό μέρος 2.2 …

Θα διερωτάτο κανείς ευλόγως· τι είδους σκληρά φάρμακα παίρνουν εκεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο;

Π η γ ή : http://synodoiporia.blogspot.com/2011/02/12267.html

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα !!!

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα !!!

Επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο κα Πελαγία Yu

Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία.

Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινεζικά.

Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα.

Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.

Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρόλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Άγιους Ύμνους.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.

Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.

Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.

Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.

Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.

Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα, με το αυτοκίνητο της Μονής, που το οδηγούσε μια αδελφή…

Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα αλλά μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταϊβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.

Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες. Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.

Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.

Η Ταϊβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι του σατανά και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.

Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.

Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρόλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.

Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδος σας.

Το Ορθόδοξο ποίμνιο μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.

Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι, όμως, σάς έχουμε ανάγκη…

Αδέλφια μου, αν χρειαστεί να δουλέψω για σας, για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.

Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε.

Πελαγία Yu

Π η γ ή : http://www.iersyn.gr/pelagia_letter.php, http://synodoiporia.blogspot.com/2011/02/u.html

10 υπέροχα πράγματα για να πείτε στο παιδί σας !!!

10 υπέροχα πράγματα για να πείτε στο παιδί σας !!!

1. «Ήσουν πάντα ένα συν στη ζωή μου». Εξηγήστε στο παιδί σας, πόσο σημαντική είναι η παρουσία του για σας καθημερινά. Είναι ό,τι πιο υπέροχο μπορεί ν’ ακούσει. Το να ξέρει ένα παιδί πως είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στη ζωή σας, βάζει τα θεμέλια για να μεγαλώσει με όμορφα συναισθήματα για τον εαυτό του.

2. «Είναι καλό να μιλάς». Όταν ένα παιδί παραπονιέται για κάτι, συνήθως, δεν λέει … παραμύθια, αλλά ζητά να μάθει με ποιον τρόπο να χειριστεί μια δυσάρεστη κατάσταση. Αντί, λοιπόν, να του πείτε: «σταμάτα να λες παραμύθια», δοκιμάστε το: «έλα να δούμε μαζί τι θα κάνουμε». Αυτό, θα δείξει στο παιδί τις στρατηγικές με τις οποίες θα μπορεί στο μέλλον να αντιμετωπίσει αντίστοιχα προβλήματα, αλλά και θα του δώσει να καταλάβει ότι ενδιαφερόσαστε για το τι του συμβαίνει.

3. «Είμαι πολύ περήφανος/-η για εσένα. Τα κατάφερες πολύ καλά». Το να γνωρίζει ένα παιδί πόσο υπερήφανοι είναι οι γονείς του για κάτι που έκανε - απλό ή περισσότερο σύνθετο - τού δίνει κίνητρα για να δοκιμάσει περισσότερο τις δυνάμεις του. Έτσι, δεν χρειάζεται να φοβόσαστε να επαινείτε συχνά το παιδί σας, ακόμη και για τις πιο μικρές κατακτήσεις του.

4. «Είπα, όχι». Τα παιδιά έχουν ανάγκη τα όρια και την καθοδήγηση. Είναι σημαντικό να συμπεριφέρεστε με σεβασμό στα παιδιά, όμως, χρειάζονται και την ωριμότητά σας για να γνωρίσουν τα μονοπάτια της υπεύθυνης συμπεριφοράς. Τα παιδιά που δεν γνωρίζουν περιορισμούς, αισθάνονται ανασφαλή.

5. «Δεν πειράζει να κλαις ή να νιώθεις στενοχωρημένος». Η πιο κοινή απάντηση σ’ ένα παιδί που κλαίει, είναι: «Έλα, έλα τώρα μην κλαις». Αυτό, όμως, περνά στο παιδί το μήνυμα πως είναι αδυναμία το να κλαίει κανείς και πως είναι καλύτερο να κλειδώσει μέσα του τα συναισθήματά του. Αν το παιδί πονάει ή είναι στενοχωρημένο, δοκιμάστε να του πείτε: «Αν σε πονάει, κλάψε μέχρι να σου περάσει». Δίνοντάς του την άδεια να κλάψει, του δίνετε τη δυνατότητα να αναμετρηθεί το ίδιο με τα συναισθήματά του και όχι με το πώς νομίζετε εσείς πως θα πρέπει να νιώθει.

6. «Δεν είσαι υποχρεωμένος να κάνεις οτιδήποτε». Τα παιδιά σήμερα έχουν πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Όλο και με κάτι ασχολούνται: μπαλέτο, μαθήματα μουσικής, αθλητισμό. Αρκεί να το πουν οι γονείς και τα παιδιά είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα. Ξεχνάμε, όμως, πως ακριβώς όπως και οι μεγάλοι, έτσι και τα παιδιά έχουν ανάγκη από χρόνο χωρίς να κάνουν τίποτε· να ξεκουραστούν και να ονειροπολήσουν. Ο υπερβολικός προγραμματισμός καταστρέφει τη δημιουργικότητα του παιδιού, αλλά και το παιχνίδι που χρειάζεται.

7. «Δεν πειράζει να κάνεις λάθη». Ίσως είναι πάνω από τις δυνάμεις σας το να μείνετε ήρεμοι, όταν το παιδί σας αδειάσει τις κόκκινες νερομπογιές του πάνω στο αγαπημένο σας λευκό τραπεζομάντιλο. Δεν είναι, όμως, τόσο δύσκολο το να το βοηθήσετε να μάθει πως όλοι κάνουν λάθη. Όλα τα παιδιά έχουν ατυχήματα, καθώς μεγαλώνουν. Το να τα κρατάτε σε απόσταση ή το να φοβούνται μήπως κάνουν κάτι λάθος, σε καμιά περίπτωση δεν τα βοηθά να νιώσουν αυτοπεποίθηση, να μεγαλώσουν νιώθοντας ικανά να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους.

8. «Είσαι πολύ έξυπνος, που τα κατάφερες». Δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να φτιάχνει μόνο του κάτι ή να λύνει δύσκολα παιχνίδια, το κάνει να νιώθει αυτοπεποίθηση. Αν πάλι αποτύχει, μπορείτε να του πείτε: «Μπράβο σου, που προσπάθησες». Αν πάλι το κάνει με επιτυχία, έχετε μια πολύ καλή ευκαιρία να το επαινέσετε.

9. «Μου αρέσεις, γιατί είσαι εσύ». Την άνευ όρων αγάπη την έχουμε ανάγκη όλοι. Ένα παιδί, χρειάζεται πολύ περισσότερο να ξέρει και να αισθάνεται πως είναι πολύ καλά όπως είναι εκείνη τη στιγμή. Λέγοντάς του κάτι τέτοιο, του λέτε ταυτόχρονα πως δεν χρειάζεται να σας αποδείξει τίποτα· αρκεί που βρίσκεται εκεί για σας.

10. «Σ’ αγαπώ». Είναι οι πιο όμορφες λέξεις που θα μπορούσε ν’ ακούσει ένα παιδί. Ως γονείς, οφείλουμε να τις χρησιμοποιούμε τουλάχιστον μία φορά την ημέρα.

Π η γ έ ς : http://www.kesyp-thessaly.gr/index.php/goneis/goneisendiaferontaarthra/131-10yperoxapragmatanapeite, http://synodoiporia.blogspot.com/2011/02/10_08.html

Θέλω νὰ γίνω ἅγιος !!!

Θέλω νὰ γίνω ἅγιος !!!

ΚΕΙΜΕΝΟ

«Παῦλος, ἀπόστολος  Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν  Ἐφέσῳ καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ  Ἰησοῦ·  χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου  Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Ἐφεσ. α´ 1-2).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

«Ἐγώ ὁ Παῦλος, πού μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶμαι ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, γράφω τήν ἐπιστολήν αὐτήν πρός ἐκείνους πού ἁγιάσθησαν διά τοῦ βαπτίσματος διά νά ζοῦν εἰς τό ἑξῆς βίον ἅγιον, κατοικοῦν δέ εἰς τήν Ἔφεσον καί εἶναι πιστοί καί ἑνωμένοι πνευματικῶς μέ τόν Ἰησοῦν. Εἴθε νά εἶναι εἰς σᾶς χάρις καί εἰρήνη ἀπό τόν Θεόν Πατέρα μας καί τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν».

(Ἀπό τήν «ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ μετά συντόμου ἑρμηνείας» τοῦ Π. Ν. Τρεμπέλα, ἔκδοση  «Ο ΣΩΤΗΡ».)

ΣΧΟΛΙΟ

      Τήν ἐπιστολή του ὁ θεῖος Παῦλος τή στέλλει «τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν Ἐφέσῳ καί πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Ἡ λέξη «ἅγιος»  σημαίνει αὐτόν ὁ ὁποῖος εἶναι ξεχωρισμένος ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο καί ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου στόν ἅγιο Θεό. Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος δέν ἔχει καμμιά ἀπολύτως σχέση μέ τήν ἁμαρτία. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης σχολιάζοντας τό στίχο πού μελετοῦμε, σημειώνει ὅτι ὁ Ἀπόστολος ὀνομάζει «ἁγίους», ὅλους τούς πιστούς, «ἀνθρώπους κοσμικούς, ὁποῦ εἶχον γυναῖκας, καί παιδία καί ὀσπήτια». Ἡ ἁγιότητα δηλαδή ἀφορᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους.

       Στήν πρώτη Ἐκκλησία ἅγιοι ὀνομάζονταν ὅλοι οἱ χριστιανοί. Ἦταν ἅγιοι, διότι  ἦταν πιστοί καί ἀνῆκαν στήν Ἐκκλησία. Σκόπευαν τήν ἁγιότητα, διότι ἀγωνίζονταν νά μιμηθοῦν τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τό πρότυπο τῆς ἁγιότητας. Ἅγιοι ὀνομάζονται οἱ χριστιανοί, διότι ἁγιάζονται ὅλοι διά τῆς πίστεως στόν Χριστό, διά τοῦ βαπτίσματος στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί διά τῆς ὑπακοῆς σέ ὅσα Αὐτός παραγγέλλει.

       Αὐτό σημαίνει ὅτι ἐφ᾽ὅσον βαπτιστήκαμε κι ἐμεῖς καί ἀνήκουμε στόν Κύριο  πρέπει νά ζοῦμε ὡς ἅγιοι καί νά μή θέλουμε νά ἔχουμε σχέση μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας. Καί αὐτό τό ζητεῖ ἀπό ὅλους τούς πιστούς ὁ Θεός. Ἀπό τήν ἐποχή τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. « Καί ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιος ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν» (Λευϊτ. κ´7). Ἅγιοι λοιπόν δέν εἶναι μόνο αὐτοί τούς ὁποίους βλέπουμε στίς εἰκόνες καί κάποια μέρα τοῦ λειτουργικοῦ ἔτους γιορτάζουμε τή μνήμη τους. Ἅγιοι εἶναι ὅσοι ζοῦν μέ βαθειά πίστη, θερμή ἀγάπη, ὁσιακή ζωή. Ἅγιοι ὀφείλουμε νά γίνουμε ὅλοι. Ἐκεῖ πού ἄλλοι βάζουν σύνθημά τους τή δόξα, τόν πλοῦτο, τή δημοσιότητα ἤ ὅ,τιδήποτε ἄλλο, δικό μας σύνθημα ἄς εἶναι τό:

ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΓΙΟΣ !!!

Π η γ ή : http://www.osotir.org/

Εξομολόγηση - Μετάνοια

Εξομολόγηση – Μετάνοια

π. Εφραίμ Κατουνακιώτης

(1912 – 1998)

Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.

Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του δεν τον ανέπαυσε. Κι' εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντάς του στον Γέροντα, τον Γέρο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και ό,τι μπορεί να τον βοηθήσει. Όταν ήρθε εκεί, ήμαστε γύρω έτσι με τον Γέροντα, λέει: «Άντε εσύ, πήγαινε εσύ, πηγαίνετε στα δωμάτιά σας· έλα 'δω, πάτερ- Ιωάννη». Ανεβαίνει, πήγαινε στο δωμάτιό του.

-Γέροντα, λέει, η ψυχή μου κλαίει, κλαίει, κλαίει σαν μικρό παιδί.

-Γιατί, παιδί μου, η ψυχή σου κλαίει;

-Διότι, λέει, δεν ανέπαυσα τον Γέροντά μου.

-Ε, πού καταλαμβάνεις ότι δεν ανέπαυσες τον Γέροντα;

-Να, λέει, έτσι στην υπακοή.

-Άκουσε, παιδί μου. Εκεί που γκρέμισες, εκεί να διορθώσεις. Εχαλάρωσες το "νά 'ναι ευλογημένο", την ταπείνωση και την αυταπάρνηση στον Γέροντα. Μη ζητάς τώρα με την ευχή ή με την Θεία Μετάληψη, πάτερ μου, να διορθώσεις το λάθος σου. Εκεί έσφαλες, εκεί να βάλεις μετάνοια, εκεί να διορθώσεις.

Ο αββάς Παμβώ, όταν ήταν κοσμικός, πήγε και κλέψανε σύκα από άλλο γειτονικό αμπέλι. Και όταν τους πήρε μυρωδιά ο δραγάτης, το 'βαλαν στα ποδάρια να φύγουν, Αλλά από το μαντήλι που είχε τα σύκα, τού 'πεσε ένα σύκο κάτω και να μην το χάσει, πήγε και το 'φαγε. Και λέει ο ίδιος: «Όποτε θυμάμαι αυτό το σύκο, κάθομαι και κλαίω». Κάθομαι και κλαίω... Αυτό το σύκο...

Έτσι κι εγώ, να πούμε. Όταν θυμάμαι αυτήν την παρακοή που έκανα στον Γέροντα, ως άλλος απόστολος Πέτρος, κάθομαι και κλαίω. Γιατί να κάνω αυτήν την παρακοή, να μην την κάνω υπακοή να κερδίσω;

Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια: «Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα». Αυτό διορθώνει το λάθος σου. Μην παραβλέπεις τη συνείδησή σου. Άνθρωποι είμεθα, ένας στον άλλον φταίει. Ή σου είπε έναν λόγο είτε δεν έκανε εκείνο το οποίο είπες, και οπότε κατόπιν η συνείδηση έρχεται ελέγχουσα. Μην την παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου και πες το "ευλόγησον" εις τον αδελφό ή εις τον Γέροντα.

Π η γ ή : Από το βιβλίο «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης». Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας». www.toperivoli.gr

Η λ ε κ τ ρ ο ν ι κ ή   π η γ ή : http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/monasticism/efraim_exomologis.htm