Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Προσευχὴ εἰς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο

Προσευχὴ εἰς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο



, Παναγιά μου Δέσποινα, Γλυκύτατη Παρθένα
Ες τν γνα τς ζως, βοήθα με κι μένα.

Βοήθησέ μέ, Παναγιά, Γλυκιά μου Παναγία,
γιατί ζω εναι θάλασσα, μεγάλη τρικυμία.

Κα ναυαγς ερίσκομαι μέσα στ βιοπάλη
στ χάρη Σου στηρίζομαι, Παρθένα, τ μεγάλη.

Κα σν Μητέρα εσπλαχνική, λπίζω ν μς σώσεις
κι π ρατος κι όρατους χθρος ν μς γλιτώσεις.

Στ σκέπη τν πτερύγων Σου σκέπασε, Παναγιά μου,
λου του κόσμου τ παιδι κι στερα τ δικά μου.

Κα φώτισέ τα, Παναγιά, Χριστ ν’ κολουθήσουν
κα στν γνα τς ζως μ πίστη ν βαδίσουν.

Τν πίστη, τν πραότητα ν μν τν μελήσουν,
καθς κα τν γκράτεια ν μν τν καταπατήσουν.

Ναί, Παναγιά μου Δέσποινα, λυπήσου κι εσπλαχνίσου
κα φεση μαρτιν ζήτησε π’ τ Παιδί Σου.

Ν συγχωρέσει πταίσματα κα τ’ μαρτήματά μας,
ν δηγήσει στ καλ κι μς κα τ παιδιά μας.

μήν.


Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

Γιὰ τὴν ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Γι τν πόκτηση το γίου Πνεύματος



Κήρυγμα π τ ορτ τς Κυριακς τς Πεντηκοστς, π το Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος κα Μεγαλοπόλεως κ.κ. ερεμίου.


πολυτίκιον Κυριακς τς Πεντηκοστς.
χος πλ. δ΄.
«Ελογητός ε, Χριστέ Θεός μν,
πανσόφους τούς λιες ναδείξας
καταπέμψας ατος τό Πνεμα το γιον
καί δι ατν τήν οκουμένην σαγηνεύσας,
Φιλάνθρωπε, δόξα Σοι»


1. Σήμερα, δελφοί χριστιανοί, ορτάζουμε τήν μεγάλη ορτή τς Πεντηκοστς. λο το ργο πού κανε Χριστός γιά τήν σωτηρία μας λοκληρώνεται μέ τήν ορτή ατή, γι ατό καί ο μνοι τήν νομάζουν «τελείαν ορτήν». Σήμερα ορτάζουμε τήν κάθοδο το γίου Πνεύματος στούς ποστόλους καί σ λη την κκλησία το Χριστο.

2. λοι μες ο ρθόδοξοι χριστιανοί χουμε λάβει τό γιο Πνεμα. Τό λάβαμε κατά το Βάπτισμά μας μέ τό ερό μυστήριο το Χρίσματος. λλά επαμε καί λλοτε τι τό κακό πού παθαίνουμε εναι τι μέ τίς μαρτίες πού κάνουμε λο χάνουμε κάτι πό τήν Χάρη το γίου Βαπτίσματος. Γι ατό καί πό την ρημό του βαθειά μς λέγει γιος Σεραφείμ το Σάρωφ τι, σκοπός τς πνευματικς μας ζως εναι νά ξαναπάρουμε τήν Χάρη το γίου Πνεύματος πού πήραμε κατά το Βάπτισμα, λλά τήν χάσαμε. Τήν Χάρη ατή τήν παίρνουμε στήν Θεία Λειτουργία, γι ατό στό τέλος ψέλνουμε τό τροπάριο: «Εδομεν το φς τό ληθινόν, λάβομεν Πνεμα πουράνιον».

3. δελφοί χριστιανοί! Τό γιο Πνεμα χει διάφορες εκόνες μέ τίς ποες κφράζεται. Εκονίζεται καί μέ νερό καί μέ φωτιά καί με πτερά, λλά τό γιο Πνεμα εκονίζεται καί με περιστερά. «Καί τό Πνεμα ν εδει περιστερς» ψέλνουμε στό πολυτίκιο τς Βαπτίσεως το Κυρίου μας. Τό περιστέρι μως γαπάει τήν καθαριότητα. Γιά νά χουμε λοιπόν μέσα μας τό γιο Πνεμα, ατή την Θεία Περιστερά, πρέπει νά προσέχουμε να καθαρεύει καί νά γνεύει ψυχή μας. Ατό θα τό πετύχουμε μέ τόν γώνα μας ναντίον τν μαρτωλν παθν μας. Καί ταν Θεός βλέπει τόν γώνα μας ατόν, τότε στέλνει την Χάρη το γίου Πνεύματος καί Ατή «σκηνώνει» μέσα μας καί μς καθαρίζει πό κάθε μολυσμό. Ατό σημαίνει ατό πού λέγει τό «Βασιλε οράνιε», πού εναι προσευχή στό γιο Πνεμα: «λθέ καί σκήνωσον ν μν καί καθάρισον μς πό πάσης κηλδος».


Μέ πολλές εχές

Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως ερεμίας


Π η γ ή :  βδομαδιαο λεκτρονικ περιοδικ τς ερς Μητροπόλεως Γόρτυνος κα Μεγαλοπόλεως: «Παναγία Προυσιώτισσα». ριθμς φύλλου 10, Κυριακ 12 ουνίου 2011, σελ. 1-2. http://www.imgortmeg.gr/


Ὅποιος ἔχει ὀρθὴ πίστη, ἔχει ἀληθινὴ ἀγάπη

ποιος χει ρθ πίστη, χει ληθιν γάπη



Γέροντος Παϊσίου το γιορείτου


- Γέροντα, μς χετε πε τι πρτα εναι πίστη, κα μετ ρχεται γάπη πρς τν Θεό.
- Κοίταξε· γι ν γαπήσεις τν Θεό, πρέπει ν Τν πιστέψεις. νάλογη μ τν πίστη μας εναι κα γάπη μας πρς τν Θεό.
- Μπορε, Γέροντα, κάποιος ν χει γάπη χωρς ν χει ρθ πίστη;
- Μπορε ν νομίζει τι χει γάπη κα στν πραγματικότητα ν μν χει. Μέσα στ δόγμα τ ρθό, τ ρθόδοξο, βρίσκει κανες τν ληθιν γάπη. ρθαν μία φορ στ Καλύβι δύο Καθολικοί. νας ταν δημοσιογράφος κα λλος γραμματέας στ Βατικανό.
- «Πρτα ν πομε τ “Πάτερ μν…”», μο επαν.
- «Γι ν πομε τ “Πάτερ μν…”», τος λέω, «πρέπει ν συμφωνομε κα στ δόγμα, λλ μεταξ μν κα μν χάσμα μέγα στι» (πρβλ. Λουκ. 16:26).
- «Καλά», μο λέει νας, «μόνον ο ρθόδοξοι θ σωθον; Θες εναι μ λο τν κόσμο».
- «Ναί», το λέω, «λλ σ μπορες ν μο πες πόσος κόσμος εναι μ τν Θεό;»
- «Ν δείξουμε γάπη», μο λένε μετά.
- «Κα μαρτία γινε μόδα», τος λέω.
- «Κα ατ μέσα στν γάπη εναι», μο λένε!
- «λοι μιλνε γι γάπη, ερήνη κα μόνοια», τος επα στ τέλος, «λλ λοι ατο εναι διχασμένοι κα μ τν αυτό τους κα μ τος λλους, γι’ ατ τοιμάζουν λο κα μεγαλύτερες βόμβες»!

Πολλο πο μιλον γι γάπη κα νότητα, ο διοι δν εναι νωμένοι μ τν Θεό, γιατί δν Τν χουν γαπήσει οτε χουν γάπη ληθινή. γάπη ληθιν χει κενος πο χει ρθ πίστη, ζε κοντ στν Θεό, κα τότε Θες ζωγραφίζεται στ πρόσωπό του, κα ο λλοι βλέπουν στ πρόσωπό του τν Θεό.


Πηγή: «Γέροντος Παϊσίουγιορείτου, Λόγοι Ε’ : Πάθη κα ρετές», ερν συχαστήριον “Εαγγελιστς ωάννης Θεολόγος”, Σουρωτ Θεσσαλονίκης, 2006, σελ. 285-286.