Εὐχὴ τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

Εὐχὴ τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

«Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης, χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

Καλὴ Σαρακοστὴ σὲ ὅλους καὶ καλὸ στάδιο!

Πατρικὲς προτροπὲς πνευματικῆς ἀνάκαμψης

Πατρικὲς προτροπὲς πνευματικῆς ἀνάκαμψης

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ἱερεμίου

Ἀδελφοί μου χριστιανοί,

1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στήν σημερινή ἐποχή οἱ χριστιανοί ἔχουμε παρεκκλίνει ἀπό την γραμμή πού χάραξε ὁ Χριστός μας να ἀκολουθοῦμε. Και βέβαια δέν ἔχουμε πλούσια τήν θεία Χάρη μέσα μας, γιά να ἀκολουθοῦμε πιστά τό Εὐαγγέλιο, ἀλλά ἄς ἔχουμε τήν ταπείνωση νά δεχόμαστε ὅτι δεν εἴμαστε σωστοί καί νά ζητᾶμε το ἔλεος τοῦ Θεοῦ γι᾽ αὐτό καί νά ἀγωνιζόμαστε νά γίνουμε ὅπως μᾶς θέλει ὁ Κύριος. Τό κακό ὅμως εἶναι, αὐτό πού γίνεται συνήθως, τό νά παριστάνουμε ὡς σωστό τόν δικό μας χαλαρό πνευματικό τρόπο ζωῆς καί νά θέλουμε μάλιστα με θεολογικά σοφίσματα νά τόν ἐπιβάλουμε καί στόν λαό σάν ὀρθή διδασκαλία.

2. Θέλω νά πῶ μέ τά παραπάνω, ἀδελφοί, ὅτι οἱ χριστιανοί σήμερα, με πρωτοπόρους τούς ἱερεῖς, ἔχουν χωριστεῖ σέ δύο μερίδες. Ἄλλοι εἶναι συντηρητικοί στήν διδασκαλία καί τό ἦθος τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἄλλοι εἶναι ἐλευθεριάζοντες. Αὐτή ἡ διαφορά φαίνεται καί στόν τρόπο τῆς ἐμφάνισης καί τῆς ὅλης συμπεριφορᾶς και ἐκφράσεως τῶν χριστιανῶν μας. Ἀλλά θα πεῖ κανείς καί μέ τήν ἐνδυμασία καί την ἐξωτερική συμπεριφορά μας ἐκφράζουμε καί μ᾽ αὐτά τήν πνευματικότητά μας; Ναί, χριστιανοί μου! Οἱ παλαιοί πνευματικοί τά τόνιζαν αὐτά στό κήρυγμά τους καί τά ἀπαιτοῦσαν ἀπό τά πνευματικά τους τέκνα. Σήμερα παρατηροῦμε μέ λύπη μία χαλαρότητα στο ἦθος τῶν χριστιανῶν (ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει καί ἦθος). Ὅπως μᾶς λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅλα-ὅλα μαρτυροῦν τον ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ. «Ἀπό ὁράσεως ἐπιγνωσθήσεται ἀνήρ, καί ἀπό ἀπαντήσεως προσώπου ἐπιγνωσθήσεται νοήμων. Στολισμός ἀνδρός καί γέλως ὀδόντων καί βήματα ἀνθρώπου ἀναγγέλλει τά περί αὐτοῦ», μᾶς λέγει ἡ Σοφία Σειράχ στό 19,29-30.

3. Τό χειρότερο ὅμως εἶναι ὅτι ὑπάρχει χαλάρωση τῶν χριστιανῶν μας σχετικά καί μέ τά δόγματα τῆς πίστης. Ἔτσι, σαν νά φοβόμαστε νά ποῦμε ὅτι οἱ Φραγκολατίνοι Καθολικοί εἶναι αἱρετικοί καί ὅτι αὐτοί δέν ἀποτελοῦν Ἐκκλησία. Στούς νέους μας δέν δίνουμε διδαχή τοιαύτη, ὥστε νά ζήσουν ἁγνή και καθαρή ζωή καί νά ἔρχονται ἁγνοί στόν γάμο. Στα κηρύγματα οἱ ἱεροκήρυκες δέν μιλᾶνε καθόλου γιά μοναχισμό, οὔτε γιά κόλαση και παράδεισο. Ἔτσι οἱ νέοι μας καί οἱ νέες μας, ἀκατήχητοι ἀπό ὀρθόδοξη διδαχή, πηγαίνουν στήν Εὐρώπη για σπουδές καί γιά δουλειές καί συνδέονται γιά γάμο μέ ἀλλόθρησκο σύντροφο, γιατί ἔχει πέσει μέσα τους ἡ ἀξία τῆς ὀρθόδοξης πίστης μας.

4. Ἀδελφοί μου, πρέπει νά πάρουμε στά σοβαρά τήν πίστη μας καί νά την ζήσουμε ὄχι μέ δικούς μας τρόπους και παρδαλά κατασκευάσματα, ἀλλά ὅπως μᾶς δίδαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες. Ὅπως διαβάζουμε στά ἱερά Συναξάριά μας ὅτι ἔζησαν οἱ ἅγιοι. Ναί! Τοῦτα τά χρόνια πού ἡ πνευματική ἀτμόσφαιρα ἔχει θολωθεῖ, πρέπει μέ ζῆλο νά ἀναζητήσουμε τον τρόπο ζωῆς τῶν ἁγίων μας καί μέ ὁρμή καί μέ βία (γιατί θέλει βία ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, μᾶς εἶπε ὁ Κύριός μας, Ματθ. 11,12) νά θελήσουμε νά τον ἀκολουθήσουμε, ὅσο μπορεῖ βέβαια ὁ καθένας. Ἄν δέν ἀγαπήσουμε θερμά τον Χριστό μας καί ἄν δέν θελήσουμε να πιέσουμε τόν ἑαυτό μας νά μπεῖ στην στενή καί τεθλιμμένη ὁδό, ὦ συμφορά μας!, δέν θά μποῦμε στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Π η γ ή : Καθημερινὸ ἠλεκτρονικὸ περιοδικὸ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΔΑΧΗ», ἀριθμὸς φύλλου 60, Τρίτη 1 Μαρτίου 2011, σελ. 1-2, ὑπὸ Ἐπισκόπου Ἰερεμίου, Μητροπολίτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως. http://www.imgortmeg.gr/

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ

Ἔζησε στή γῆ ἕνας ἄνθρωπος, ἄνδρας με ἄσβεστη πνευματική δίψα, πού λεγόταν Συμεών (αὐτό ἦταν τό κοσμικό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ). Προσευχόταν στόν Θεό για πολύ καιρό μέ ἀκατάπαυστο θρῆνο: «Ἐλέησόν με»! Ἀλλά δέν τόν ἄκουγε ὁ Θεός.

Πέρασαν μῆνες καί μῆνες μέ τέτοια προσευχή καί οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς του ἐξαντλήθηκαν. Ἔφθασε μέχρι την ἀπόγνωση καί φώναξε: «Εἶσαι ἀδυσώπητος»! Καί ὅταν μέ αὐτές τις λέξεις ράγισε κάτι μέσα στη συντετριμμένη ἀπό τήν ἀπόγνωση ψυχή του, εἶδε ξαφνικά τόν ζῶντα Χριστό. Πῦρ γέμισε την καρδιά του καί ὅλο του το σῶμα μέ τέτοια δύναμη πού, ἄν κρατοῦσε ἀκόμη μιά στιγμή ἡ ὅραση, θά πέθαινε.

Ἀπό τότε, δέν μποροῦσε πιά να λησμονήσει το ἀνείπωτα πρᾶο, το ἀπέραντα ἀγαπητικό, τό χαρούμενο και γεμάτο ἀπό ὑπερνοητή εἰρήνη βλέμμα τοῦ Χριστοῦ. Καί στά ἑπόμενα χρόνια τῆς μακρᾶς ζωῆς του μαρτυροῦσε ἀκάματα ὅτι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν», ἀγάπη ἄπειρη, πού ξεπερνᾶ κάθε νοῦ (σελ. 3).

Ὁ Συμεών ἔκανε τήν στρατιωτική του θητεία στην Πετρούπολη. Ὑπηρέτησε σε ἕνα τάγμα σκαπανέων, τό ὁποῖο ἀνῆκε στήν Αὐτοκρατορική Φρουρά. Πῆγε να ὑπηρετήσει μέ ζωντανή πίστη καί βαθύ αἴσθημα μετανοίας, χωρίς νά παύει να σκέπτεται τόν Θεό.

Στό στρατό τόν ἀγαποῦσαν πολύ ὡς στρατιώτη πρόθυμο στήν ὑπηρεσία, ἥσυχο καί πάντοτε καλό στή συμπεριφορά. Οἱ σύντροφοί του τον ἀγαποῦσαν ὡς εὐχάριστο καί πιστό φίλο. Ἄλλωστε αὐτό ἦταν συνηθισμένο φαινόμενο στη Ρωσία, ὅπου οἱ στρατιῶτες ζοῦσαν σάν ἀδέλφια.

Κάποτε τήν παραμονή μιᾶς γιορτῆς, μαζί μέ τρεῖς ἄλλους φρουρούς ἀπό το ἴδιο τάγμα ἔφυγαν γιά τήν πόλη. Κατέληξαν λοιπόν σέ μιά ἀπό τίς μεγάλες ταβέρνες τῆς πρωτεύουσας, ὅπου ὑπῆρχαν πολλά φῶτα καί ἀντηχοῦσε δυνατή μουσική. Παρήγγειλαν φαγητό καί βότκα καί ἄρχισαν νά συζητοῦν σε εὐχάριστο τόνο. Ὁ Συμεών ὅμως μᾶλλον σιωποῦσε. Βλέποντάς τον σιωπηλό ἕνας ἀπό τήν παρέα ρώτησε:

– Τί συμβαίνει Συμεών καί εἶσαι συνεχῶς σιωπηλός; Τί σκέφτεσαι;

– Σκέφτομαι ὅτι, ἐνῶ ἐμεῖς καθόμαστε τώρα στήν ταβέρνα, τρῶμε, πίνουμε βότκα, ἀκοῦμε μουσική και διασκεδάζουμε, στό Ἅγιον Ὄρος τήν ὥρα αὐτή γίνεται ἀγρυπνία καί θα προσεύχονται ὅλη τή νύχτα. Λοιπόν, ποιός θά δώσει καλύτερη ἀπάντηση στήν Φοβερά Κρίση, αὐτοί ἤ ἐμεῖς;

Τότε λέει ὁ ἄλλος:

– Τί ἄνθρωπος αὐτός ὁ Συμεών! Ἐμεῖς ἀκοῦμε μουσική καί διασκεδάζουμε, και αὐτός ἔχει τό νοῦ του στόν Ἄθωνα καί τήν Κρίση! (σελ. 20-21).

Π η γ ή : Καθημερινὸ ἠλεκτρονικὸ περιοδικὸ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΔΑΧΗ», ἀριθμὸς φύλλου 56, Παρασκευὴ 25 Φεβρουαρίου 2011, σελ. 1-2, ὑπὸ Ἐπισκόπου Ἰερεμίου, Μητροπολίτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως. http://www.imgortmeg.gr/