Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Περὶ τῆς ματαιότητος τῆς προσκαίρου ζωῆς ἐπὶ τῆς γῆς

Περὶ τῆς ματαιότητος τῆς προσκαίρου ζωῆς ἐπὶ τῆς γῆς



Ἄνθρωπε, στάσου δυ λεπτὰ καὶ πρόσεξε κὶ ἐμένα.
Θὰ σοῦ μιλήσω συμβουλές πο εἶναι καλὲς για σένα.

Μὲ βλέπεις κόκκαλο γυμνό, μὲ δίχως φαντασία.
Καὶ λς δν ἤμουν τίποτε, δν δίνεις σημασία.

Μά, κάποτε στ χρόνια μου, εἴχα κὶ ἐγὼ τὸ κάλλος.
Καὶ βάδιζα περήφανος, σὰν φουσκωμένος γάλος.

Ὅπως μὲ βλέπεις, ἄνθρωπε, καὶ σὺ θὰ καταντήσεις.
Μὴ λς, σ’ αὐτὴ τὴν πρόσκαιρη ζωή, ὄμορφη ζωὴ θὰ ζήσεις.

Ὅταν γεράσω, ν μὴ λὲς, θὰ κάνω ἐλεημοσύνες.
Ὁ χάρος εἶναι λαίμαργος, δν δίνει προθεσμίες.

Παίρνει τς μάνες τῶν παιδιῶν, λεβέντες πο γλεντάνε.
Ἀπὸ τὶς κούνιες τὰ μωρά, κοπέλες πο κεντάνε.

Μὴν ἀδικήσεις ἄνθρωπο, μὴ βλασφημεῖς τὰ Θεῖα!
Ν δώσεις περιφρόνηση στο σατανᾶ τὴν βία…


«οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (βρ. 13:14).

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Πάντα τρίτος !!!

Πάντα τρίτος !!!



Ενός πιτσιρίκου μαθητή, εσωτερικού σε κάποιο σχολείο, είχαν τελειώσει οι διακοπές του και στο τρένο που θα τον έφερνε στο σχολείο, ήταν η μητέρα του για να τον αποχαιρετήσει. Δίπλα του, καθόταν ένας άλλος πιτσιρίκος, συμμαθητής του και φίλος του.

Μόλις το τρένο άρχισε να κυλά στις ράγες, η μητέρα του μικρού άρχισε να φωνάζει δυνατά: «Και μην ξεχνάς αυτό που σου είπα: να είσαι πάντα τρίτος». «Ναι, μητέρα», απάντησε αυτός. Ο φίλος του και συμμαθητής του, απόρησε: «Εμένα η μητέρα μου θέλει να είμαι πρώτος. Πώς συμβαίνει η δική σου μητέρα να σου ζητά να είσαι τρίτος;». Τότε, αυτός, εξήγησε το νόημα των λόγων της μητέρας του: «Τρίτος θέλει να πει, πως πρώτος πρέπει να είναι πάντα ο Θεός, δεύτερος πρέπει να είναι ο πλησίον μου και τρίτος πρέπει να είμαι εγώ». Βλέπεις, η μητέρα του ήταν πιστή χριστιανή.

Ο εγωισμός, είναι μια κατάρα, που δηλητηριάζει τη ζωή του ανθρώπου, τον κάνει δυστυχισμένο και διαρκώς τον φέρνει σε συγκρούσεις με τους άλλους. Ο εγωισμός, είναι το αντίθετο της αγάπης, είναι η «αγάπη» μόνο για το άτομό μας, είναι μια διαστρέβλωση του χαρακτήρα, μια παραφροσύνη. Μόνο όταν η αγάπη του Χριστού πλημμυρίσει την καρδιά μας, μπορούμε να αγαπάμε τον διπλανό μας σαν τον εαυτό μας, να τον νοιαζόμαστε και να τον αναγνωρίζουμε, παραμερίζοντας τον εαυτό μας και τα δικά μας.

Κύριε, καθάρισε την καρδιά μου από κάθε υπόλειμμα εγωισμού, υπερηφάνειας, αλαζονείας και κάνε με άνθρωπο απλό, ταπεινό, που να δίνω προτεραιότητα στους άλλους και να τους θεωρώ όλους υπερέχοντας.




Προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας στήν Τουρκοκρατία – Μέρος Β’

Προσφορ τς κκλησίας στήν Τουρκοκρατία – Μέρος Β’



Το Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος κα Μεγαλοπόλεως κ.κ. ερεμίου


1. Τό κήρυγμά μου ατό, δελφοί χριστιανοί, θα εναι συνέχεια το προηγουμένου κηρύγματος, στό ποο μιλοσα γιά τήν προσφορά τς κκλησίας στό θνος μας, το λληνικό θνος μας. Σς ζητ συγγνώμη γιατί σέ λειτουργικό κήρυγμα θίγω ατό τό θέμα, λλά πς νά το κάνουμε, χριστιανοί μου; πως κάποτε κκλησία νέλαβε στήν πόδουλη πατρίδα μας νά διδάσκει στά λληνόπουλα τήν παιδεία, γιατί χανόταν παράδοση το θνους μας, τσι και τώρα, πού βάλθηκαν μερικοί νά μς λλάξουν το χντο μας, κκλησία πρέπει νά διδάσκει τους Νεοέλληνες τήν λληνορθόδοξη παράδοσή τους, γιατί λλοίμονο ν τήν χάσουμε. Θα βουλιάξουμε τότε και θά χαθε τό μεγαλεο μας!

2. Στό προηγούμενο κήρυγμά μου σς επα τι κκλησία στάθηκε ς μάνα στοργική στό θνος μας, ταν ατό ποδουλώθηκε στήν Τουρκιά. Μαζί μέ τά λλα κκλησία νέλαβε καί την παιδεία τς πόδουλης πατρίδος μας καί με πόφαση το Πατριαρχείου δημιουργήθηκαν σχολειά. γιος Κοσμς Ατωλός, γιά τον ποο σς μιλοσα στό προηγούμενο κήρυγμά μου, στά χωριά πού περιόδευε λεγε στους προεστούς νά φροντίζουν νά χει τόπος τους σχολεο, γιατί, «τό σχολεο – λεγε – νοίγει κκλησιά»!

Σς επα μως, δελφοί μου, στο προηγούμενο κήρυγμά μου τι καί στά σχολειά ατά ρχισε νά γίνεται ζημιά, γιατί δίδασκαν δάσκαλοι καί μάλιστα κληρικοί, ο ποοι εχαν πηρεαστε πό τίς παπικές δέες τς Δύσης. πειτα τά σχολεα ατά ταν λεγχόμενα πό τόν Σουλτάνο καί δέν μποροσαν λοιπόν να πον ο δάσκαλοι λεύθερα στά λληνόπουλα γιά τήν δουλεία τους στόν Τορκο καί για την ποθητή πελευθέρωσή τους π ατόν. Ατό κριβς, επαμε, νάγκασε την κκλησία να δημιουργήσει τά λεγόμενα Κρυφά της Σχολειά. Καί γιναν πολλά τέτοια Κρυφά Σχολειά στην πόδουλο πατρίδα μας. Στά σχολειά ατά, γαπητοί μου, εναι νά θαυμάσουμε, πολύ να θαυμάσουμε, καί τούς δασκάλους καί τους μαθητές. Γιατί στά σχολειά ατά, σάν «κρυφά» πού ταν, ο δάσκαλοι μιλοσαν καθαρά πιά στούς λίγους μαθητές τους γιά τήν ρθόδοξη πίστη, πού δέν πρέπει ποτέ νά τήν παρνηθον καί νά ξισλαμιστον σα βασανιστήρια καί ν τούς κάνουν ο Τορκοι. κόμη, στά σχολειά ατά διδασκόταν στορία τς πατρίδας. τι δηλαδή ατοί εναι ο πόγονοι τν ρχαίων νδόξων λλήνων, το Λεωνίδα καί το Μ. λεξάνδρου· καί τι τόπος πού βρίσκονται και κατοικον εναι λληνικός, εναι δικός τους, και χι τν Τούρκων καί πρέπει γι ατό πάλι νά τον ξανακάνουν δικό τους. Καλλιεργοσε δηλαδή δάσκαλος τν Κρυφν Σχολειν – συνήθως καλόγερος – , καλλιεργοσε στα λληνόπουλα, πό τήν μικρή τους ατή λικία, τήν λπίδα για τό ποθούμενο, για τήν λευτεριά τς πατρίδας. Καί τούς ναβε τόν πόθο νά γωνιστον, ταν μεγαλώσουν, γιά νά κάνουν πραγματικότητα την λευτεριά ατή. Ατά βέβαια πού μάθαιναν τά σκλαβωμένα λληνόπουλα στά Κρυφά Σχολειά δέν πρεπε νά τά πον σέ λλους, γιατί κινδύνευε ζωή το δασκάλου τους.

Πραγματικά, δελφοί μου χριστιανοί, δ μέ τά Κρυφά Σχολειά εναι νά θαυμάσει κανείς χι μόνο τούς δασκάλους, λλά να θαυμάσει κανείς περισσότερο τούς μαθητές. Πόση θυσία καναν ατά τά παιδιά για νά πηγαίνουν τήν νύχτα στο Κρυφό Σχολειό, διανύοντας μάλιστα μακρυνή πόσταση, καί πόση χεμύθεια εχαν, στε νά μη λέγουν πουθενά, πουθενά, πέρα πό την οκογένειά τους, τό τί τούς επε δάσκαλός τους! πό τά Κρυφά ατά Σχολειά βγκαν ο μετέπειτα μάρτυρες καί ο γωνιστές γιά την πελευθέρωση το θνους μας. Ο δικοί μας Γρηγόριος Ε’ καί Παλαιν Πατρν Γερμανός δεν ταν μαθητές μόνο τν κοινν φανερν σχολείων, λλά καί τν Κρυφν ατν Σχολείων· καί πό μικρά παιδιά λοιπόν γαλουχήθηκαν καί πυρώθηκε καρδιά τους στήν γάπη στόν Χριστό καί στήν δούλα Πατρίδα. Πόσο θθελα νμουν μαθητής νός Κρυφο Σχολειο!

3. Τήν στιγμή μως ατή, γαπητοί μου, πού σς γράφω ατά σκέφτομαι πάλι τούς νιστόρητους ατούς πολέμιους τς γνήσιας στορίας το θνους μας, πού σελγον σ ατήν παραποιώντας την. Γιατί μς λέγουν τι δεν πρξε Κρυφό Σχολειό με τό πιχείρημα μάλιστα τι δέν πάρχουν μαρτυρίες. Κύριοι, σκέπτεστε νοήτως! Πς θέλετε νά πάρχουν μαρτυρίες γιά Κρυφό Σχολειό, φο, πως λέγουν ο εδικοί πιστήμονες, τά μαθήματα το Κρυφο Σχολειο, λλά καί ο τόποι συνάξεώς τους ταν κρως πόρρητα; ταν μως ρχισε νά χαράζει λευτεριά ο διοι ο μαθητές τν Κρυφν Σχολειν μιλοσαν γιά τά σχολεα τους ατά και τά ραα κούσματα, τά ποα τούς ναψαν και τούς πύρωσαν γιά τόν γώνα τς λευτερις.

4. πό τά παραπάνω πού σς επα, δελφοί μου χριστιανοί, πρέπει νά θαυμάσουμε τό τι κκλησία μας καί σ ατήν κόμη τήν σκλαβιά, ταν εδε τι εσχωρον στά σχολεα της νέες παραπλανητικές δέες τς Δύσης καί δεν διδάσκεται σ ατά γνήσια λληνορθόδοξη παράδοση κανε τά Κρυφά της Σχολειά, γιά να κπαιδεύει σ ατά τούς γωνιστές και πελευθερωτές τς πόδουλης πατρίδας. λλά τώρα, σε λεύθερη πιά πατρίδα, πς νεχόμαστε μες ο λληνες χριστιανοί νά χάνεται πό την παιδεία μας παράδοσή μας ατή; Καί πς δεν γωνιζόμαστε κόντρα πρός τά νέα ρεύματα και τίς ξένες πρός τήν παράδοσή μας φράγκικες δέες πού ρχονται στον τόπο μας ατό, τον ποτισμένο μέ τά αματα καί σπαρμένο μέ τά κόκκαλα τν γωνιστν τς πίστεως καί τς πατρίδος μας; ς μς φωτίσει Θεός γιά τό κακό πού γίνεται στόν τόπο μας καί ς γωνιζόμαστε δυναμικά γιά νά τό ποτρέψουμε.

Μέ πολλές εχές
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας


Π η γ ή : Καθημεριν λεκτρονικ περιοδικ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΔΑΧΗ», ριθμς φύλλου 93, Κυριακ 03 πριλίου 2011, σελ. 1-3, π πισκόπου ερεμίου, Μητροπολίτου ερς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. http://www.imgortmeg.gr/


Μήνυμα στο κινητό

Μήνυμα στο κινητό



Μήνυμα του ιερέως π. Ν.Κ. στο κινητό του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου

Κυριακή 27-02-2011, ώρα 14.19

Με την ευχή σας.

Εκ των προτέρων, γνωρίζω ότι τα παρακάτω δεν πρέπει να δημοσιεύονται, αλλά ως ποιμένα μου, οφείλω να σας ενημερώσω.

Σήμερα ήμουν στη Λύρα με -5 βαθμούς και χιόνι. Στο Ναό δεν ήταν ούτε 10 άνθρωποι. Γύρω στις 8:45, άνοιξε η πόρτα και κοντοστάθηκαν 4 λαθραίοι· αδύνατοι, με βλέμμα πείνας.

Όταν κάποιοι κινήθηκαν προς το μέρος τους, διέκοψα τον Όρθρο που έψαλα στο αναλόγιο και τους φώναξα: «στο Ναό του Θεού, όλοι είναι καλοδεχούμενοι». Στους ξένους, είπα στα αγγλικά: «μην φοβάσθε· καθίστε να ζεσταθείτε». Είχα 5 πρόσφορα. Έκοψα μόνο το 1 στην Πρόθεση και από τα άλλα αφαίρεσα τη σφραγίδα «ΧΡ» και τους τα έδωσα ως ψωμί.

Πριν το τέλος της λειτουργίας, κήρυξα πάνω στην περικοπή και είπα: «να, από τι θα μας κρίνει ο Θεός». Κατέληξα, δείχνοντας τους 4, πως «ελάχιστες φορές τυχαίνει στη ζωή μας, αυτό που κηρύττουμε να το πραγματώνουμε εκείνη την ίδια στιγμή και έτσι οι πράξεις μας να κηρύττουν Χριστό και όχι μόνο τα λόγια μας».

Με το «Δι’ ευχών…», είπα μέσα μου: «Α, ρε παπα-Νίκο… τσάμπα έχασες τα λόγια σου». Πριν προλάβω, όμως, να τελειώσω τη σκέψη μου, τους κύκλωσαν οι κυρίες. Με νοήματα, τους είπαν να περιμένουν.

Μέχρι να καταλύσω, τους είχαν φέρει φαγητά· πολλά φαγητά και ρούχα, μπουφάν και σκούφους.

Οι άνθρωποι ήταν από το Σουδάν. Μου είπαν ότι πάνε στη Γαλλία.

Αυτά που είδα, δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.

Σεβασμιώτατε, την ευχή σας.

Καλό μεσημέρι.